Η σύζυγος έπιασε τον άντρα της με την ερωμένη του στο ίδιο τους το κρεβάτι και τους περιέλουσε με βρόμικο νερό. Όμως αυτό ήταν μόνο η αρχή της εκδίκησής της — λίγο αργότερα συνέβη κάτι που σίγουρα δεν περίμεναν ποτέ… 😧
Η Μαρία ζούσε ήδη έναν μήνα σε μια άλλη πόλη, δίπλα στην ηλικιωμένη μητέρα της. Η γυναίκα είχε αρρωστήσει βαριά και μετά βίας μπορούσε να σηκωθεί από το κρεβάτι, γι’ αυτό η κόρη της αναγκάστηκε να αφήσει τον σύζυγό της μόνο, ώστε να τη φροντίσει. Κάθε μέρα η Μαρία τηλεφωνούσε στο σπίτι, τον ρωτούσε πώς ήταν, κι εκείνος της απαντούσε πάντα ότι του έλειπε πολύ και ανυπομονούσε να επιστρέψει. Εκείνη πίστευε κάθε του λέξη και δεν υποψιαζόταν ούτε για μια στιγμή τι συνέβαινε πίσω από την πλάτη της.
Ένα πρωί η κατάσταση της μητέρας της βελτιώθηκε λίγο και η Μαρία αποφάσισε να επιστρέψει στο σπίτι έστω και για μία μέρα. Δεν είπε τίποτα στον άντρα της, γιατί ήθελε να του κάνει μια ευχάριστη έκπληξη. Στον δρόμο μάλιστα αγόρασε και την αγαπημένη του τούρτα, φανταζόμενη πόσο χαρούμενος θα ήταν όταν την έβλεπε ξαφνικά στην πόρτα.
Όταν άνοιξε την πόρτα του διαμερίσματος, την κυρίευσε αμέσως ένα παράξενο συναίσθημα. Στο σπίτι επικρατούσε μια ασυνήθιστη σιωπή, όμως κάτι της φάνηκε αμέσως λάθος. Δίπλα στην είσοδο υπήρχαν γυναικεία παπούτσια που δεν είχε ξαναδεί ποτέ. Ένα γλυκό άρωμα από άγνωστο γυναικείο άρωμα γέμιζε τον χώρο, ενώ στην κρεμάστρα κρεμόταν ένα γυναικείο μπουφάν που δεν της ανήκε.
Η Μαρία προχώρησε αργά, προσπαθώντας να μην κάνει θόρυβο. Η καρδιά της χτυπούσε όλο και πιο δυνατά και η κακή προαίσθηση μεγάλωνε με κάθε δευτερόλεπτο. Όταν έφτασε στην πόρτα της κρεβατοκάμαρας, κατέβασε προσεκτικά το χερούλι και κοίταξε μέσα.
Αυτό που είδε ήταν σαν να χάθηκε η γη κάτω από τα πόδια της.
Ο άντρας της κοιμόταν ήρεμα στο συζυγικό τους κρεβάτι, κρατώντας στην αγκαλιά του μια νεαρή γυναίκα. Κανείς από τους δύο δεν κατάλαβε ότι κάποιος είχε μπει στο δωμάτιο. Για λίγα δευτερόλεπτα η Μαρία στεκόταν σιωπηλή και τους κοιτούσε, προσπαθώντας να συνειδητοποιήσει αυτό που έβλεπε. Ύστερα έκλεισε αθόρυβα την πόρτα και πήγε στο μπάνιο.
Εκεί υπήρχε ένας κουβάς γεμάτος πολύ βρόμικο νερό, που είχε μείνει μετά τον καθαρισμό της αυλής. Η Μαρία τον σήκωσε σιωπηλά με τα δύο της χέρια, επέστρεψε στην κρεβατοκάμαρα και, χωρίς να πει ούτε μία λέξη, άδειασε όλο το περιεχόμενο πάνω στους δύο κοιμισμένους.
Ο άντρας της και η ερωμένη του πετάχτηκαν ταυτόχρονα από το κρεβάτι. Ήταν μούσκεμα, έβηχαν, φώναζαν και δεν καταλάβαιναν τι είχε συμβεί.
— Έχεις τρελαθεί;! — φώναξε ο άντρας της.
Όμως η Μαρία τούς κοίταξε με απόλυτη ψυχραιμία. Και αμέσως μετά έκανε κάτι ακόμα χειρότερο. 😱😰 Το δεύτερο μέρος της ιστορίας βρίσκεται στο πρώτο σχόλιο. 👇 Πιστεύετε ότι η σύζυγος έπραξε σωστά; ⬇️
— Αν ήμουν στη θέση σας, τώρα θα ανησυχούσα για κάτι πολύ πιο σοβαρό.
Και οι δύο σώπασαν αμέσως.
— Τι εννοείς; — ρώτησε τρομαγμένη η ερωμένη.
Η Μαρία έκανε μια μεγάλη παύση και είπε με παγωμένη φωνή:
— Αυτό δεν ήταν απλό βρόμικο νερό. Ήταν νερό που μπορεί να είχε έρθει σε επαφή με επικίνδυνες χημικές ουσίες. Αν δεν κάνετε αμέσως εξετάσεις και ειδική απολύμανση, οι συνέπειες μπορεί να είναι πολύ σοβαρές.
Τα πρόσωπά τους χλώμιασαν αμέσως.
— Τι;! Μιλάς σοβαρά; — ρώτησε ο άντρας της με τρεμάμενη φωνή.
— Σε λίγες ώρες ίσως να είναι ήδη αργά. Αν ήμουν στη θέση σας, δεν θα έχανα ούτε λεπτό.
Αυτά τα λόγια ήταν αρκετά.
Δεν μπήκαν καν στον κόπο να αλλάξουν ρούχα. Άρπαξαν βιαστικά λίγα ρούχα, έφυγαν τρέχοντας από το διαμέρισμα και πήγαν κατευθείαν στο νοσοκομείο. Εκεί πέρασαν ολόκληρη την ημέρα πηγαίνοντας από γιατρό σε γιατρό, κάνοντας εξετάσεις και απαιτώντας να ελεγχθούν επειγόντως για επικίνδυνες ουσίες.
Οι γιατροί για πολλή ώρα δεν μπορούσαν να καταλάβουν τι συνέβαινε. Μετά από πολλές εξετάσεις, ένας από τους ειδικούς είπε τελικά:
— Δεν βρήκαμε κανένα ίχνος χημικής ή ραδιενεργού μόλυνσης. Είστε απολύτως καλά. Από ό,τι φαίνεται, απλώς σας έριξαν πολύ βρόμικο νερό.
Μόνο τότε ο άντρας κατάλαβε ότι η Μαρία τούς είχε κάνει επίτηδες να περάσουν όλον αυτόν τον εφιάλτη.
Έξαλλοι από θυμό, επέστρεψαν αμέσως στο σπίτι.
Όμως εκεί τους περίμενε ακόμα μία έκπληξη.
Μπροστά στην πόρτα ήταν τακτοποιημένες οι βαλίτσες, σακούλες με ρούχα και κουτιά με όλα τα πράγματα του άντρα. Πάνω στην πόρτα ήταν κολλημένο ένα σύντομο σημείωμα:
«Τώρα μπορείτε να ζήσετε μαζί. Αλλά όχι εδώ.»
Ο άντρας προσπάθησε να ανοίξει την πόρτα, αλλά δεν άνοιγε. Δοκίμασε ξανά, έβγαλε τα κλειδιά του, όμως κανένα δεν ταίριαζε πλέον.
— Άλλαξε τις κλειδαριές… — ψιθύρισε αποσβολωμένος.
Η Μαρία τα είχε προβλέψει όλα. Όσο εκείνοι περνούσαν όλη την ημέρα στα νοσοκομεία, εκείνη μάζεψε ήρεμα όλα τα πράγματα του άντρα της, κάλεσε κλειδαρά και άλλαξε όλες τις κλειδαριές του διαμερίσματος. Έπειτα έκλεισε το τηλέφωνό της και δεν απάντησε ποτέ ξανά σε καμία από τις κλήσεις του.
