Κατά τη διάρκεια του γάμου, η πεθερά μου σηκώθηκε από τη θέση της και είπε στον ιερέα ότι είναι αντίθετη με την ένωση μας: σίγουρα δεν περίμενε μια τέτοια απάντηση από μένα 😲😲
Δεν θα φανταζόμουν ποτέ ότι ο γάμος μου θα μετατρεπόταν σε ένα πραγματικό θέαμα. Όλα ξεκίνησαν πριν ακόμα από την τελετή: η πεθερά μου αποφάσισε ότι, επειδή δεν έχει σύζυγο και είναι «νεαρή και όμορφη», αξίζει να είναι παράνυφος. Προσπάθησα να αντιταχθώ, αλλά υπέκυψα για τον άντρα μου. «Τι μπορεί να συμβεί; – σκέφτηκα. – Τελικά, είναι απλώς μια παράδοση.»
Αλλά συνέβη το χειρότερο.
Στην τελετή, η πεθερά μου εμφανίστηκε με ένα μακρύ λευκό φόρεμα. Σε λευκό! Ένα φόρεμα που θα ταίριαζε περισσότερο στη νύφη. Κάποια στιγμή, μου άρπαξε κυριολεκτικά την ανθοδέσμη από τα χέρια και στάθηκε περήφανα δίπλα μου, σαν όλη η προσοχή να έπρεπε να είναι σε εκείνη. Δυσκολευόμουν να συγκρατήσω τα δάκρυά μου και αρνήθηκα κατηγορηματικά να φωτογραφηθώ δίπλα της.
Και το πιο τρομακτικό συνέβη αργότερα. Όταν ήμασταν στο ιερό και λέγαμε τους όρκους μας, ο ιερέας έκανε την γνωστή ερώτηση: «Υπάρχει κάποιος που αντιτίθεται σε αυτή την ένωση;»
Τότε η πεθερά μου σήκωσε το χέρι.
— Εγώ είμαι αντίθετη, — είπε δυνατά. — Αυτός είναι ο μοναχογιός μου και δεν είμαι έτοιμη να τον δώσω σε άλλη γυναίκα. Γιε μου, ας πάμε σπίτι, γιατί χρειάζεσαι αυτόν τον γάμο;
Οι καλεσμένοι έμειναν άφωνοι, κάποιος ξέσπασε σε γέλια. Ο άντρας μου έμεινε παγωμένος, χωρίς να ξέρει τι να πει. Εγώ έβραζα από θυμό, αλλά ταυτόχρονα βρήκα πώς να σώσω την κατάσταση.
Με απαθή έκφραση, γύρισα προς την πεθερά μου και, δυνατά για να ακούσει όλος ο κόσμος, είπα κάτι πολύ απρόσμενο 😲😲. Διηγούμαι την ιστορία μου στο πρώτο σχόλιο, και μπορείτε να μου πείτε αν έπραξα σωστά 👇👇
Είπα με αυστηρό τόνο:
— Μαμά, ξαναξεχάσατε να πάρετε τα φάρμακά σας; Ο γιατρός προειδοποίησε: αν παραλείψετε μια δόση, θα αρχίσετε να λέτε παράλογα πράγματα. Θέλετε να σας φέρω λίγο νερό για να ηρεμήσετε; Σήμερα είναι ο γάμος! Εγώ είμαι η νύφη σας και αυτός είναι ο γιος σας. Με ξεχάσατε;
Στη συνέχεια, απευθύνθηκα στους καλεσμένους:
— Συγγνώμη, η πεθερά μου είναι σοβαρά άρρωστη και μερικές φορές δεν καταλαβαίνει τι λέει. Άγιε Πατέρα, ας συνεχίσουμε, τα λόγια της δεν έχουν σημασία. Είναι μπερδεμένη.
— Αλλά δεν είμαι άρρωστη! — αντέτεινε η πεθερά.
— Ναι, ναι, είστε απολύτως υγιής, απλώς ξεχάσατε λίγο τα φάρμακά σας. Τώρα όλα θα τελειώσουν, θα σας τα δώσω, — απάντησα ήρεμα.
Μπερδεμένη, απομακρύνθηκε και κάθισε σε μια καρέκλα, και η τελετή συνεχίστηκε. Παντρευτήκαμε, και εκείνη τη στιγμή κατάλαβα: μερικές φορές, για να προστατέψεις την ευτυχία σου, πρέπει να είσαι πονηρή.
