Ο πιο επικίνδυνος και τεράστιος κρατούμενος αποφάσισε να κοροϊδέψει τη νέα σωφρονιστική υπάλληλο και την προκάλεσε σε μάχη μπροστά σε ολόκληρη τη φυλακή· όμως αυτό που συνέβη κατά τη διάρκεια της αναμέτρησής τους άφησε τους πάντες σε πραγματικό σοκ 😱
Όταν εμφανίστηκε στη φυλακή η νέα σωφρονιστική υπάλληλος, από την πρώτη κιόλας μέρα οι κρατούμενοι αποφάσισαν ότι δεν θα άντεχε για πολύ εκεί. Η Έμμα ήταν μόλις είκοσι οκτώ ετών. Ήταν κοντή, αδύνατη και δίπλα στους τεράστιους άντρες με τις στολές των κρατουμένων έμοιαζε εντελώς εύθραυστη.
Τις πρώτες ημέρες οι άντρες απλώς αντάλλασσαν βλέμματα και χαμογελούσαν ειρωνικά κάθε φορά που περνούσε από μπροστά τους. Πολύ γρήγορα, όμως, τα απλά αστεία μετατράπηκαν σε πραγματικό εκφοβισμό.
Οι κρατούμενοι αγνοούσαν επίτηδες τις εντολές της. Όταν η Έμμα τούς έλεγε να επιστρέψουν στα κελιά τους, εκείνοι συνέχιζαν να στέκονται στον διάδρομο σαν να μην την είχαν ακούσει καθόλου. Την ώρα του φαγητού κάποιος άφηνε επίτηδες τον δίσκο του να πέσει ακριβώς μπροστά της και μετά απαιτούσε να τον μαζέψει. Μερικές φορές οι άντρες άρχιζαν να γελούν δυνατά μόλις την έβλεπαν να εμφανίζεται.
Ήθελαν μόνο ένα πράγμα — η νέα σωφρονιστική υπάλληλος να μην αντέξει και να φύγει μόνη της.
Αλλά περισσότερο απ’ όλους προσπαθούσε ο Μάρκους.
Θεωρούνταν ένας από τους πιο επικίνδυνους κρατούμενους σε ολόκληρη την πτέρυγα. Ένας τεράστιος άντρας σχεδόν δύο μέτρων, με δυνατά χέρια και τατουάζ σε όλο του το σώμα. Ακόμη και ορισμένοι σωφρονιστικοί υπάλληλοι προσπαθούσαν να αποφεύγουν τις περιττές αντιπαραθέσεις μαζί του.
Ο Μάρκους κατάλαβε γρήγορα ότι μπορούσε να χρησιμοποιήσει την Έμμα για τη διασκέδασή του.
Μια μέρα, κατά τη διάρκεια ενός ελέγχου, στάθηκε επίτηδες στη μέση του διαδρόμου και δεν την άφησε να περάσει.
— Κάνε στην άκρη, — διέταξε ήρεμα η Έμμα.
Ο Μάρκους την κοίταξε από πάνω μέχρι κάτω και γέλασε.
— Ούτε που σε είχα προσέξει.
Οι κρατούμενοι γύρω τους ξέσπασαν αμέσως σε γέλια.
Μια άλλη φορά αρνήθηκε επίτηδες να φύγει από την τραπεζαρία μετά την εντολή της Έμμα. Ο άντρας συνέχισε να κάθεται ήρεμα στο τραπέζι, ενώ οι υπόλοιποι παρακολουθούσαν τι θα συνέβαινε.
Η Έμμα τον πλησίασε.
— Ο χρόνος τελείωσε. Σήκω.
Ο Μάρκους σηκώθηκε αργά. Τώρα την ξεπερνούσε σχεδόν κατά δύο κεφάλια.
— Κι αν δεν σηκωθώ;
Η Έμμα δεν απάντησε και απλώς επανέλαβε την εντολή.
Τελικά ο Μάρκους έφυγε, αλλά από εκείνη την ημέρα φαινόταν πως είχε βάλει στόχο να κάνει την κοπέλα να χάσει την υπομονή της.
Την αποκαλούσε «νάνο», περνούσε επίτηδες υπερβολικά κοντά της, διαφωνούσε συνεχώς μαζί της και παρακινούσε τους υπόλοιπους να μην υπακούν στις εντολές της.
Το πιο παράξενο, όμως, ήταν κάτι άλλο.
Η Έμμα δεν απαντούσε ποτέ στις προσβολές.
Δεν φώναζε, δεν παραπονιόταν στους ανωτέρους της και ούτε καν έδειχνε ότι φοβόταν. Κάθε μέρα επέστρεφε στη δουλειά και εκτελούσε ήρεμα τα καθήκοντά της.
Αυτό εκνεύριζε τον Μάρκους ακόμη περισσότερο.
Μετά από μερικές εβδομάδες αποφάσισε να την ταπεινώσει οριστικά μπροστά σε ολόκληρη τη φυλακή.
Εκείνη την ημέρα οι κρατούμενοι βγήκαν στο προαύλιο. Εκεί βρίσκονταν αρκετές δεκάδες άντρες. Κάποιοι γυμνάζονταν, άλλοι συζητούσαν ή απλώς περπατούσαν κατά μήκος της περίφραξης.
Η Έμμα επιτηρούσε τον τομέα της.
Ο Μάρκους προκάλεσε επίτηδες έναν καβγά με έναν άλλο κρατούμενο. Στην αρχή οι δύο άντρες απλώς έσπρωχναν ο ένας τον άλλον, αλλά μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα συγκεντρώθηκε γύρω τους ένα πλήθος.
Η Έμμα πλησίασε αμέσως.
— Διαλυθείτε.
Κανείς δεν κουνήθηκε.
Ο Μάρκους γύρισε προς το μέρος της και χαμογέλασε.
Αυτό ακριβώς περίμενε.
— Είπα να διαλυθείτε.
Αντί να απαντήσει, ο άντρας έκανε ένα βήμα μπροστά.
Οι κρατούμενοι άρχισαν να φωνάζουν και να σφυρίζουν.
Ο Μάρκους πλησίασε τόσο πολύ την Έμμα που βρέθηκε σχεδόν κολλημένος πάνω της.
— Λοιπόν, νάνο, δεν φοβάσαι; Αφού ήρθες να δουλέψεις σε μια φυλακή γεμάτη άντρες, σημαίνει ότι έχεις αρκετό θάρρος. Δείξε μας τι μπορείς να κάνεις.
Η Έμμα τού διέταξε να απομακρυνθεί.
Αλλά ο Μάρκους απλώς γέλασε.
Ήταν σίγουρος ότι η κοπέλα θα φοβόταν και θα καλούσε τους υπόλοιπους σωφρονιστικούς υπαλλήλους.
Αντί γι’ αυτό, η Έμμα συνέχισε να τον κοιτάζει ήρεμα στα μάτια.
Αυτό έκανε τον άντρα να χάσει εντελώς την ψυχραιμία του.
Ο Μάρκους σήκωσε απότομα το χέρι του για να τη χτυπήσει. Το πλήθος ξέσπασε σε κραυγές. Αλλά ακριβώς εκείνη τη στιγμή συνέβη κάτι που έκανε ολόκληρη τη φυλακή να παγώσει από το σοκ 😳😱 Η συνέχεια της ιστορίας βρίσκεται στο πρώτο σχόλιο 👇👇
Η Έμμα σήκωσε αστραπιαία τα χέρια της και μπλόκαρε το χτύπημα. Σχεδόν ταυτόχρονα έκανε ένα βήμα μπροστά και του κατάφερε ένα σύντομο και ακριβές χτύπημα στο ηλιακό πλέγμα.
Ο Μάρκους δεν κατάλαβε καν αμέσως τι είχε συμβεί.
Ο αέρας βγήκε απότομα από τα πνευμόνια του.
Διπλώθηκε στα δύο, αλλά η Έμμα είχε ήδη προχωρήσει στην επόμενη κίνηση.
Με μια δεύτερη κίνηση έσπρωξε το χέρι του στο πλάι, γύρισε και του κατάφερε άλλο ένα γρήγορο χτύπημα. Ο Μάρκους προσπάθησε να την αρπάξει, αλλά η κοπέλα απέφυγε εύκολα την κίνησή του.
Οι κρατούμενοι σταμάτησαν να φωνάζουν.
Ξαφνικά στο προαύλιο επικράτησε σχεδόν απόλυτη σιωπή.
Εξαγριωμένος, ο Μάρκους όρμησε ξανά μπροστά. Τώρα δεν χαμογελούσε πια.
Αλλά η Έμμα έμοιαζε να γνωρίζει εκ των προτέρων τι επρόκειτο να κάνει.
Απέφυγε την επίθεσή του, άρπαξε το χέρι του και χρησιμοποίησε το ίδιο του το βάρος εναντίον του. Ο τεράστιος Μάρκους έχασε την ισορροπία του και έπεσε στο ένα γόνατο.
Κανείς δεν μπορούσε να πιστέψει στα μάτια του.
Ο άνθρωπος που φοβόταν η μισή φυλακή βρισκόταν γονατισμένος μπροστά στην κοπέλα, την οποία μέχρι εκείνο το πρωί όλοι κορόιδευαν.
Η Έμμα μπορούσε να συνεχίσει, αλλά δεν το έκανε.
Έκανε μερικά βήματα πίσω και είπε ήρεμα:
— Τελείωσες;
Ο Μάρκους ανέπνεε βαριά και τώρα την κοιτούσε με εντελώς διαφορετικό βλέμμα.
Μόνο αργότερα οι κρατούμενοι έμαθαν κάτι που κανείς δεν είχε μπει στον κόπο να μάθει νωρίτερα.
Πριν αρχίσει να εργάζεται στη φυλακή, η Έμμα ασχολούνταν επαγγελματικά με τις πολεμικές τέχνες για πολλά χρόνια. Είχε συμμετάσχει σε αγώνες, είχε προπονήσει άλλους ανθρώπους και γνώριζε πολύ καλά πώς να αμυνθεί απέναντι σε έναν αντίπαλο πολύ μεγαλύτερο από την ίδια.
Γι’ αυτό ακριβώς είχε παραμείνει σιωπηλή όλες εκείνες τις εβδομάδες.
Δεν χρειαζόταν να αποδείξει σε κανέναν πόσο δυνατή ήταν.
Μετά από εκείνο το περιστατικό, σχεδόν τα πάντα άλλαξαν στη φυλακή.
Την επόμενη μέρα, όταν η Έμμα μπήκε στην πτέρυγα και διέταξε τους κρατούμενους να μπουν στη σειρά, κανείς δεν γέλασε πια.
Ακόμη και ο Μάρκους πήρε σιωπηλά τη θέση του.
Και όταν μια μέρα ένας καινούργιος κρατούμενος χαμογέλασε ειρωνικά βλέποντας τη μικρόσωμη σωφρονιστική υπάλληλο, ο άντρας που στεκόταν δίπλα του τον σκούντηξε γρήγορα με τον αγκώνα και του είπε χαμηλόφωνα:
— Αν ήμουν στη θέση σου, δεν θα γελούσα μαζί της.
