Ο δισεκατομμυριούχος άρχισε να φωνάζει στη νεαρή διανομέα επειδή είχε καθυστερήσει την παράδοση κατά δέκα λεπτά: «Εσείς, οι πάμφτωχοι υπηρέτες, δεν μπορείτε ούτε ένα απλό φαγητό να φέρετε στην ώρα του! Άνθρωποι σαν εσένα δεν έχουν καθόλου μυαλό, μάλλον δεν ξέρεις ούτε να διαβάζεις!» 😨 Όμως η κοπέλα τον κοίταξε ήρεμα και έκανε κάτι που άφησε τον δισεκατομμυριούχο άναυδο 😱😳
Η νεαρή κοπέλα εργαζόταν ως διανομέας εδώ και σχεδόν δύο χρόνια. Κάθε μέρα παρέδιδε παραγγελίες σε ολόκληρη την πόλη, ανέβαινε δεκάδες ορόφους, έμενε κολλημένη στην κίνηση και άκουγε τα παράπονα δυσαρεστημένων πελατών.
Εκείνη την ημέρα έλαβε μια παραγγελία από ένα ακριβό εστιατόριο. Έπρεπε να παραδώσει το μεσημεριανό σε έναν τεράστιο ουρανοξύστη, όπου βρισκόταν το γραφείο ενός από τους πλουσιότερους ανθρώπους της πόλης.
Η κοπέλα έφτασε στην ώρα της, αλλά οι φύλακες άργησαν πολύ να ελέγξουν τα έγγραφά της και στη συνέχεια την κράτησαν άλλα δέκα λεπτά προτού της επιτρέψουν να ανέβει στον σωστό όροφο.
Όταν επιτέλους μπήκε στο πολυτελές γραφείο, ο δισεκατομμυριούχος καθόταν πίσω από ένα τεράστιο μαύρο γραφείο και μιλούσε εκνευρισμένος στο τηλέφωνο.
Μόλις είδε την κοπέλα με τη χάρτινη σακούλα, πέταξε το τηλέφωνο πάνω στο γραφείο.
— Με κοροϊδεύεις; Παρήγγειλα το μεσημεριανό μου πριν από σχεδόν μία ώρα! Πού τριγυρνούσες τόση ώρα;
— Με συγχωρείτε, έφτασα στην ώρα μου, αλλά με καθυστέρησαν οι φύλακες στο ισόγειο, απάντησε ήρεμα η κοπέλα.
— Δεν με ενδιαφέρουν καθόλου οι αξιολύπητες δικαιολογίες σου! Πληρώνω για να κάνουν τη δουλειά τους άνθρωποι σαν εσένα, όχι για να σκαρφίζονται ανόητες ιστορίες!
Η κοπέλα ακούμπησε προσεκτικά τη σακούλα πάνω στο γραφείο.
— Η παραγγελία σας παραδόθηκε. Καλή σας όρεξη.
Όμως ο άντρας δεν κοίταξε καν το φαγητό.
— Και αυτό ήταν όλο; Νομίζεις ότι μπορείς απλώς να αργήσεις, να πετάξεις μια σακούλα πάνω στο γραφείο μου και να φύγεις; Κοίτα τα χάλια σου! Βρόμικο μπουφάν, φτηνά παπούτσια, μια τεράστια τσάντα στην πλάτη. Μάλλον σε όλη σου τη ζωή δεν έχεις δει τόσα χρήματα όσα ξοδεύω εγώ για ένα μόνο γεύμα!
Η κοπέλα παρέμενε σιωπηλή, προσπαθώντας να μη δείξει πόσο την πλήγωναν τα λόγια του.
— Αλλά τι περίμενα κι εγώ από εσένα; Εσείς, οι πάμφτωχοι υπηρέτες, δεν μπορείτε ούτε μια απλή παράδοση να κάνετε σωστά. Άνθρωποι σαν εσένα δεν έχουν καθόλου μυαλό. Μάλλον δεν ξέρεις ούτε να διαβάζεις σωστά!
Ο δισεκατομμυριούχος γέλασε και έγειρε στην πλάτη της δερμάτινης πολυθρόνας του.
— Πες μου ειλικρινά, τελείωσες τουλάχιστον το σχολείο; Ή δεν σε δέχτηκαν ούτε εκεί;
Η κοπέλα τράβηξε αργά τα χέρια της από τη σακούλα και τον κοίταξε κατευθείαν στα μάτια.
— Είστε πραγματικά σίγουρος ότι δεν ξέρω να διαβάζω;
— Φυσικά και είμαι σίγουρος! γέλασε ξανά ο άντρας. Αν είχες έστω και λίγο μυαλό, δεν θα κουβαλούσες το φαγητό των άλλων για ψίχουλα!
Όμως ακριβώς εκείνη τη στιγμή η κοπέλα έκανε κάτι που άφησε τον δισεκατομμυριούχο άναυδο 😳😱 Η συνέχεια στο πρώτο σχόλιο 👇👇
— Τότε μπορώ να σας κάνω μια ερώτηση;
— Για προσπάθησε. Εντυπωσίασέ με με την ανοησία σου.
— Όταν ακούμπησα τη σακούλα στο γραφείο, πρόσεξα τυχαία τα έγγραφα δίπλα στο χέρι σας. Είναι μια σύμβαση για την αγορά μιας άλλης εταιρείας έναντι σαράντα οκτώ εκατομμυρίων δολαρίων, σωστά;
Ο δισεκατομμυριούχος σταμάτησε να χαμογελά.
— Και λοιπόν; Αποφάσισες να μου δείξεις ότι ξέρεις να διαβάζεις αριθμούς;
— Όχι. Απλώς στα έγγραφά σας υπάρχει ένα λάθος που μπορεί να σας κοστίσει σχεδόν δώδεκα εκατομμύρια δολάρια.
Ο άντρας την κοίταξε για μερικά δευτερόλεπτα και μετά ξέσπασε σε δυνατά γέλια.
— Μιλάς σοβαρά; Μια κοπελίτσα που μοιράζει φαγητά θα μου μάθει πώς να κάνω επιχειρήσεις; Οι λογιστές μου βγάζουν σε έναν μήνα περισσότερα απ’ όσα κερδίζεις εσύ σε αρκετά χρόνια!
— Τότε είναι πολύ παράξενο που δεν πρόσεξαν κάτι τόσο απλό.
Ο δισεκατομμυριούχος σταμάτησε απότομα να γελά.
— Τι πράγμα;
Η κοπέλα έδειξε τα χαρτιά.
— Στην τέταρτη σελίδα αναφέρεται ότι αγοράζετε την εταιρεία μαζί με όλο τον εξοπλισμό, τα ακίνητα και τα αποθέματά της. Αλλά στην ενδέκατη σελίδα υπάρχει ένας πρόσθετος όρος, σύμφωνα με τον οποίο όλα τα ακίνητα μεταβιβάζονται σε άλλη εταιρεία μία ημέρα πριν από την ολοκλήρωση της συναλλαγής.
Ο δισεκατομμυριούχος συνοφρυώθηκε και άνοιξε γρήγορα τη σύμβαση στη συγκεκριμένη σελίδα.
— Συνέχισε.
— Προσέξτε επίσης την επωνυμία αυτής της εταιρείας. Είναι σχεδόν ίδια με την επωνυμία της εταιρείας που αγοράζετε. Διαφέρει μόνο ένα γράμμα. Αν διαβάζει κανείς απρόσεκτα, μπορεί να μην το παρατηρήσει καν.
Ο άντρας τράβηξε τα έγγραφα πιο κοντά του.
— Και τι σημαίνει αυτό;
— Σημαίνει ότι, αφού υπογράψετε τη σύμβαση, θα πληρώσετε σαράντα οκτώ εκατομμύρια δολάρια, αλλά δεν θα αποκτήσετε τα κτίρια και τα οικόπεδα, τα οποία, σύμφωνα με το παράρτημα, αξίζουν σχεδόν δώδεκα εκατομμύρια.
Ο δισεκατομμυριούχος άρπαξε απότομα το τηλέφωνο.
— Συνδέστε με με τον επικεφαλής της νομικής υπηρεσίας! Αμέσως!
Όσο περίμενε να του απαντήσουν, η κοπέλα συνέχισε:
— Αλλά αυτό δεν είναι καν το πιο σοβαρό λάθος.
Ο άντρας σήκωσε αργά το βλέμμα του προς το μέρος της.
— Τι είπες;
— Στην τελευταία σελίδα αναφέρεται ότι αναλαμβάνετε όλες τις οικονομικές υποχρεώσεις της εταιρείας που αγοράζετε, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που δεν εμφανίζονται στην κύρια έκθεση.
— Αυτός είναι ένας συνηθισμένος όρος, απάντησε εκνευρισμένος ο δισεκατομμυριούχος.
— Ναι, αλλά συνήθως ορίζεται ένα ανώτατο ποσό και ένας συγκεκριμένος κατάλογος υποχρεώσεων. Στη δική σας σύμβαση δεν υπάρχει τίποτα από τα δύο. Αν αποκαλυφθούν κρυφά χρέη της εταιρείας, θα πρέπει να τα πληρώσετε εσείς.
Στο γραφείο απλώθηκε σιωπή.
Ο άντρας άρχισε να ξεφυλλίζει γρήγορα τις σελίδες, ελέγχοντας τους αριθμούς των όρων. Η έκφρασή του άλλαζε σταδιακά.
— Πώς τα ξέρεις όλα αυτά; ρώτησε τελικά.
— Επειδή παλιότερα εργαζόμουν ως χρηματοοικονομική αναλύτρια. Έχω δύο πανεπιστημιακά πτυχία και για αρκετά χρόνια έλεγχα τέτοιες συναλλαγές.
— Τότε γιατί δουλεύεις ως διανομέας;
Η κοπέλα έμεινε για λίγο σιωπηλή.
— Επειδή η εταιρεία στην οποία εργαζόμουν έκλεισε. Μετά αρρώστησε η μητέρα μου και αναγκάστηκα να τη φροντίζω. Έχασα τη δουλειά μου, ξόδεψα σχεδόν όλες μου τις οικονομίες και στις συνεντεύξεις με απέρριπταν συνεχώς εξαιτίας της μεγάλης αποχής μου από την εργασία. Χρειαζόμουν χρήματα, οπότε έπιασα δουλειά εκεί όπου μπορούσα να ξεκινήσω αμέσως.
Ο δισεκατομμυριούχος χαμήλωσε το βλέμμα στα φθαρμένα παπούτσια της.
Εκείνη τη στιγμή ο επικεφαλής της νομικής υπηρεσίας μπήκε σχεδόν τρέχοντας στο γραφείο.
Ο δισεκατομμυριούχος τού έδωσε σιωπηλά τη σύμβαση και του έδειξε τις σελίδες που είχε αναφέρει η διανομέας.
Ο δικηγόρος άρχισε να διαβάζει. Ύστερα από λίγα λεπτά, το πρόσωπό του χλόμιασε.
— Κύριε, έχει δίκιο. Αν είχατε υπογράψει αυτά τα έγγραφα σήμερα, θα μπορούσαμε να είχαμε χάσει ένα τεράστιο ποσό.
— Πώς σας ξέφυγε κάτι τέτοιο; φώναξε ο δισεκατομμυριούχος.
— Δεν καταλαβαίνω πώς συνέβη αυτό. Ελέγξαμε τη σύμβαση αρκετές φορές.
Η κοπέλα κοίταξε τον δικηγόρο και πρόσθεσε χαμηλόφωνα:
— Ίσως θα έπρεπε να ελέγξετε όχι μόνο τη σύμβαση, αλλά και τον άνθρωπο που ετοίμασε την τελική της έκδοση. Αυτοί οι όροι είναι υπερβολικά ευνοϊκοί για τον πωλητή για να πρόκειται για τυχαίο λάθος.
Ο δισεκατομμυριούχος στράφηκε αργά προς το μέρος της.
Τώρα κοιτούσε την κοπέλα εντελώς διαφορετικά.
— Περίμενε. Είπες ότι παλιότερα εργαζόσουν ως χρηματοοικονομική αναλύτρια. Μπορείς να ελέγξεις και τα υπόλοιπα έγγραφα;
— Μπορώ, αλλά όχι δωρεάν, απάντησε ήρεμα η κοπέλα. Και πριν ξεκινήσουμε, θα ήθελα να ακούσω κάτι από εσάς.
— Τι ακριβώς;
— Μια συγγνώμη. Επειδή με αποκαλέσατε χαζή, αμόρφωτη υπηρέτρια μόνο και μόνο επειδή σας έφερα το μεσημεριανό σας.
Ο δισεκατομμυριούχος έμεινε σιωπηλός για μερικά δευτερόλεπτα και ύστερα σηκώθηκε από την πολυθρόνα του.
— Συγχωρέστε με. Φέρθηκα απαίσια.
Η κοπέλα έγνεψε καταφατικά, αλλά δεν χαμογέλασε.
