Μαθαίνοντας ότι οι γιατροί έδιναν στη σύζυγό του μόλις τρεις μέρες ζωής, ο άντρας έσκυψε πάνω της και ψιθύρισε με ικανοποιημένο χαμόγελο: «Επιτέλους, όλη η περιουσία σου θα γίνει δική μου»· όμως δεν φανταζόταν καν το σχέδιο εκδίκησης που είχε ετοιμάσει για εκείνον η «υπάκουη» γυναίκα του 😢😱
Όταν η Λία άνοιξε τα μάτια της, ένιωσε αμέσως το κεφάλι της να γυρίζει. Δεν αισθανόταν τίποτα πέρα από πόνο.
Από τον διάδρομο ακούγονταν φωνές. Η Λία αναγνώρισε την πνιχτή φωνή του διευθυντή γιατρού:
— Η κατάσταση είναι κρίσιμη… Η ηπατική ανεπάρκεια εξελίσσεται… Το πολύ τρεις μέρες.
Τη δεύτερη φωνή την αναγνώρισε ακόμη και μέσα από τον τοίχο. Τη φωνή του άντρα της — του Όλιβερ.
Η Λία άφησε τα μάτια της μισάνοιχτα για να παρακολουθήσει. Η πόρτα άνοιξε.
Ο Όλιβερ μπήκε κρατώντας ένα μπουκέτο λουλούδια, κάθισε στην άκρη του κρεβατιού και πήρε το χέρι της Λίας.
Χάιδεψε τον καρπό της και έσκυψε πιο κοντά. Ήταν σίγουρος ότι η γυναίκα του, κάτω από ισχυρά ηρεμιστικά, δεν άκουγε τίποτα.
Και τότε ψιθύρισε:
— Επιτέλους. Το περίμενα τόσο καιρό. Το σπίτι σου, οι λογαριασμοί σου, η επιχείρησή σου… Όλα αυτά θα γίνουν επιτέλους δικά μου.
Χαμογέλασε — απαλά, σχεδόν τρυφερά. Η Λία κατάλαβε: ο άντρας της ήθελε πάντα μόνο τα χρήματά της.
Ο Όλιβερ σηκώθηκε, φόρεσε τη μάσκα της ψεύτικης λύπης και, ήδη στον διάδρομο, είπε στη νοσηλεύτρια:
— Παρακαλώ προσέξτε την. Ανησυχώ τόσο πολύ… Είναι όλη μου η ζωή.
Η Λία ένιωσε να της έρχεται αναγούλα από την υποκρισία του. Η πόρτα έκλεισε.
Άνοιξε τελείως τα μάτια της. Η καρδιά της χτυπούσε μανιασμένα.
Ξαφνικά, από τον διάδρομο ακούστηκε νερό να τρέχει και ελαφριά βήματα. Κάποιος σφουγγάριζε το πάτωμα. Η Λία μάζεψε τις δυνάμεις της και φώναξε:
— Κορίτσι… έλα λίγο, σε παρακαλώ.
Η πόρτα άνοιξε λίγο. Μια νεαρή καθαρίστρια κοίταξε μέσα — λεπτή, φοβισμένη, αλλά προσεκτική. Στο καρτελάκι της έγραφε «Μαρία».
— Ναι; Νιώθετε άσχημα; — ρώτησε, έτοιμη να τρέξει να φέρει γιατρό.
— Όχι, — ψιθύρισε η Λία. — Πρέπει να σου ζητήσω κάτι.
Η Μαρία πλησίασε. Η Λία έπιασε το χέρι της όσο πιο δυνατά μπορούσε.
— Άκου με προσεκτικά. Αν κάνεις όσα σου πω… δεν θα χρειαστεί ποτέ ξανά να δουλέψεις ως καθαρίστρια. Ποτέ.
Η Μαρία πάγωσε. Τα μάτια της άνοιξαν διάπλατα.
— Τι πρέπει να…;
Η Λία μίλησε αργά αλλά αποφασιστικά. 😢😱 Συνέχεια στο πρώτο σχόλιο 👇👇
Η Λία τής υπαγόρευσε τη διεύθυνση του χρηματοκιβωτίου, τον κωδικό, τη λίστα με τα έγγραφα, το όνομα του δικηγόρου και τις οδηγίες: σε ποιον να τηλεφωνήσει και ποιες καταγραφές να πάρει από το αρχείο παρακολούθησης της κλινικής.
Η Μαρία άκουσε χωρίς να διακόψει. Όταν η Λία τελείωσε, η κοπέλα απλώς έγνεψε:
— Θα τα κάνω όλα. Το υπόσχομαι.
Η Μαρία έπιασε δουλειά αμέσως. Ως το πρωί, όλα ήταν έτοιμα.
Όλα τα έγγραφα για ακίνητα, επιχειρήσεις, επενδυτικά χαρτοφυλάκια και θυρίδες είχαν μεταφερθεί σε ένα φιλανθρωπικό ίδρυμα.
Στο όνομα της Μαρίας είχε περαστεί ένα μικρό ποσοστό του ιδρύματος — αρκετό ώστε να μην χρειαστεί ποτέ ξανά βαριά δουλειά.
Όταν ο Όλιβερ επέστρεψε στην κλινική, ήταν έτοιμος για την παράστασή του. Μπήκε στο δωμάτιο, κάθισε δίπλα της και πήρε το χέρι της Λίας.
— Πώς νιώθεις; — ψιθύρισε με «σπασμένη» φωνή.
Η Λία τον κοίταξε σαν να την είχαν εγκαταλείψει όλες οι δυνάμεις. Η φωνή της ήταν αδύναμη, αλλά καθαρή:
— Όλιβερ… υπέγραψα… κάποια έγγραφα.
Εκείνος πάγωσε.
— Ποια… έγγραφα, αγάπη μου;
Η Λία έβηξε ελαφρά, σαν να προσπαθούσε να συγκεντρωθεί.
— Μετέφερα όλη την περιουσία μου σε ένα φιλανθρωπικό ίδρυμα. Δεν θα πάρεις τίποτα.
Το πρόσωπο του Όλιβερ παραμορφώθηκε.
— Τι έκανες;! Δεν… δεν μπορούσες!
— Νόμιζες ότι ήμουν τυφλή;…
Εκείνος ξέσπασε:
— Ανάτρεψέ τα όλα! Με ακούς;! Ανάτρεψέ τα! Όλα αυτά είναι δικά μου, κι εσύ μπορείς να πεθάνεις!
— Πάντα ήθελες τον θάνατό μου, Όλιβερ. Αλλά, όπως φαίνεται, τώρα εσύ ήσουν αυτός που έχασε τα πάντα.
