Ο αρχηγός της μαφίας διέταξε να ρίξουν μια νεαρή κοπέλα σε ένα κλουβί με σκυλιά μάχης, για να την τιμωρήσει επειδή δεν τον υπάκουσε. Ήταν βέβαιος ότι τα εξαγριωμένα σκυλιά θα την κατασπάραζαν μπροστά στα μάτια όλου του πλήθους, όμως τα ζώα συμπεριφέρθηκαν με τέτοιο τρόπο, που ακόμη και οι πιο αδίστακτοι άντρες του αφεντικού δεν μπόρεσαν να πουν ούτε λέξη… 😮
Ο αρχηγός της μαφίας κρατούσε ολόκληρη την πόλη τρομοκρατημένη εδώ και πολλά χρόνια. Οι ιδιοκτήτες των καταστημάτων τού πλήρωναν χρήματα, οι αξιωματούχοι σιωπούσαν και οι απλοί άνθρωποι προσπαθούσαν ακόμη και να αποφεύγουν το βλέμμα του. Κανείς δεν τολμούσε να του αντιμιλήσει.
Η Έμμα ήταν κόρη ενός απλού σιδερά. Τα χρήματα στην οικογένεια δεν έφταναν ποτέ, όμως ο πατέρας της τής είχε μάθει από μικρή έναν μόνο κανόνα: να μη σκύβει ποτέ το κεφάλι μπροστά σε όσους θεωρούν τον εαυτό τους ανώτερο από τους άλλους.
Μια μέρα, οι άντρες της μαφίας ήρθαν στο εργαστήριο του σιδερά.
— Από σήμερα θα πληρώνεις τα διπλά, — είπε ψυχρά ένας από αυτούς. — Έτσι αποφάσισε το αφεντικό.
Ο γέρος αναστέναξε βαριά. Καταλάβαινε ότι απλώς δεν είχε τόσα χρήματα.
Η Έμμα έκανε ένα βήμα μπροστά.
— Δεν θα πληρώσει ούτε ένα νόμισμα παραπάνω.
Οι άντρες της μαφίας ξέσπασαν σε γέλια.
— Κορίτσι μου, καταλαβαίνεις άραγε με ποιον μιλάς;
— Ναι. Με δειλούς που έρχονται πέντε μαζί απέναντι σε έναν ηλικιωμένο άνθρωπο.
Ο δρόμος βυθίστηκε αμέσως στη σιωπή. Κανείς δεν τους είχε μιλήσει ποτέ με τέτοιο ύφος.
Μέσα σε λίγες ώρες, όλη η πόλη είχε ήδη μάθει τι είχε συμβεί. Η είδηση έφτασε και στον ίδιο τον αρχηγό.
Δεν είχε συνηθίσει να συγχωρεί τέτοιες προσβολές.
Την επόμενη μέρα πήγε επίτηδες στην κεντρική πλατεία. Εκεί είχε συγκεντρωθεί πολύς κόσμος. Ήθελε όλοι να δουν πώς κατέληγε όποιος τολμούσε να μην τον υπακούσει.
Έφεραν την Έμμα μπροστά με τη βία.
— Γονάτισε και ζήτησε συγγνώμη, — είπε ήρεμα ο αρχηγός.
Η κοπέλα τον κοίταξε κατευθείαν στα μάτια.
— Προτιμώ να πεθάνω.
Ένας τρομαγμένος ψίθυρος απλώθηκε στο πλήθος.
Ο αρχηγός την κοιτούσε σιωπηλός για μερικά δευτερόλεπτα και ύστερα χαμογέλασε ειρωνικά.
— Τότε σήμερα όλη η πόλη θα δει τι συμβαίνει σε όσους ξεχνούν τη θέση τους.
Διέταξε να μεταφέρουν την κοπέλα σε μια παλιά εγκαταλειμμένη αποθήκη έξω από την πόλη.
Εκεί υπήρχε ένας τεράστιος τσιμεντένιος περίβολος, όπου κρατούσαν σκυλιά μάχης. Κυκλοφορούσαν φήμες ότι αυτά τα σκυλιά είχαν ήδη σκοτώσει ανθρώπους πολλές φορές και ότι κανείς δεν είχε βγει ποτέ ζωντανός από εκείνο το κλουβί.
Η είδηση για την επικείμενη εκτέλεση διαδόθηκε γρήγορα σε όλη την περιοχή. Μέχρι το βράδυ, ένα τεράστιο πλήθος είχε συγκεντρωθεί μπροστά στον περίβολο. Οι άνθρωποι είχαν έρθει για να παρακολουθήσουν το τρομακτικό θέαμα.
Ο αρχηγός περίμενε επίτηδες μέχρι να μαζευτούν όλοι.
— Να θυμάστε αυτή τη μέρα, — είπε δυνατά. — Όποιος τολμήσει να στραφεί εναντίον μου, θα έχει ακριβώς το ίδιο τέλος.
Η πόρτα του κλουβιού άνοιξε.
Έσπρωξαν βίαια την Έμμα μέσα και ο βαρύς σύρτης έκλεισε με έναν μεταλλικό κρότο.
Στην απέναντι πλευρά άνοιξαν αργά άλλα τρία κλουβιά.
Από το σκοτάδι βγήκαν τρία τεράστια σκυλιά μάχης.
Πλησίαζαν αργά την κοπέλα χωρίς να παίρνουν τα μάτια τους από πάνω της.
Το πλήθος πάγωσε.
Ο αρχηγός χαμογελούσε, βέβαιος ότι σε λίγα δευτερόλεπτα όλα θα είχαν τελειώσει.
Όμως συνέβη κάτι που δεν περίμενε απολύτως κανείς… 😳😮
Η συνέχεια της ιστορίας βρίσκεται στο πρώτο σχόλιο. 👇
Το πλήθος κρατούσε την ανάσα του.
Το πρώτο σκυλί όρμησε κατευθείαν προς την κοπέλα, όμως την τελευταία στιγμή σταμάτησε εντελώς απροσδόκητα. Την κοίταξε προσεκτικά και ύστερα ακούμπησε αργά το κεφάλι του στο χέρι της.
Ένα κύμα έκπληξης απλώθηκε στο πλήθος.
Αμέσως μετά πλησίασαν και τα άλλα δύο τεράστια σκυλιά. Αντί να της επιτεθούν, στάθηκαν δίπλα της και γύρισαν προς τους ανθρώπους πίσω από τα κάγκελα, σαν να την προστάτευαν.
— Γιατί δεν της επιτίθενται;! — φώναξε ο αρχηγός.
Εκείνη τη στιγμή, ένας ηλικιωμένος εργάτης της αποθήκης βγήκε μέσα από το πλήθος.
— Αυτά τα σκυλιά τη θυμούνται. Πριν από μερικούς μήνες, φρόντιζε κρυφά τις πληγές τους και τους έφερνε φαγητό, όταν οι άντρες σας τα άφηναν να πεινούν. Για εκείνα, είναι ο μοναδικός άνθρωπος που τους έδειξε ποτέ καλοσύνη.
Έξαλλος από θυμό, ο αρχηγός διέταξε τους άντρες του να μπουν στο κλουβί. Όμως μόλις ένας από τους φρουρούς έκανε ένα βήμα μπροστά, όλα τα σκυλιά γρύλισαν ταυτόχρονα και όρμησαν προς το μέρος του.
Την ίδια ακριβώς στιγμή ακούστηκαν σειρήνες της αστυνομίας έξω από τις πύλες της αποθήκης. Κάποιος από τους θεατές είχε προλάβει να καλέσει την αστυνομία.
Λίγα λεπτά αργότερα, ο αρχηγός της μαφίας συνελήφθη, ενώ η κοπέλα βγήκε ήρεμα από το κλουβί περικυκλωμένη από τα σκυλιά, που δεν απομακρύνθηκαν από δίπλα της ούτε στιγμή μέχρι το τέλος.
Για πολύ καιρό, ολόκληρη η πόλη μιλούσε για το πώς τα σκυλιά μάχης αρνήθηκαν να υπακούσουν στον άνθρωπο που τα είχε μεγαλώσει για να σκοτώνουν και προστάτεψαν τον μοναδικό άνθρωπο που κάποτε τους είχε δείξει καλοσύνη.
