Ο διάδοχος του θρόνου έψαχνε για αρκετά χρόνια μια κοπέλα με τέλεια μέση και ανάγκαζε κάθε υποψήφια να περνάει μια παράξενη δοκιμασία με ένα τεράστιο χρυσό στεφάνι· όταν στο κέντρο της αίθουσας εμφανίστηκε μια πολύ παχουλή κοπέλα, όλοι άρχισαν να γελούν και να λένε πως αυτό το στεφάνι δεν θα μπορούσαν καν να της το περάσουν 😧
Όμως λίγα λεπτά αργότερα, ο πρίγκιπας έκανε κάτι που άφησε τους πάντες παγωμένους από το σοκ 😳
Εδώ και σχεδόν τέσσερα χρόνια, στο παλάτι διοργανωνόταν τακτικά η ίδια ασυνήθιστη επιλογή.
Ο διάδοχος του θρόνου λεγόταν Ντέμιαν. Είχε προ πολλού έρθει η ώρα να παντρευτεί, γι’ αυτό στο παλάτι κατέφθαναν κοπέλες από ολόκληρο το βασίλειο: κόρες πλούσιων εμπόρων, αριστοκράτισσες, ξένες καλλονές, ακόμη και κοπέλες που προετοιμάζονταν για μήνες ειδικά για να συναντήσουν τον πρίγκιπα.
Όμως ο Ντέμιαν είχε έναν πολύ παράξενο όρο.
Ήθελε να ελέγξει ο ίδιος πόσο τέλειες ήταν οι αναλογίες της μελλοντικής του συζύγου.
Γι’ αυτό οι τεχνίτες της αυλής κατασκεύασαν ένα τεράστιο στρογγυλό στεφάνι από ξύλο και επιχρυσωμένο μέταλλο. Στο εσωτερικό του υπήρχαν ειδικές ενδείξεις και το στεφάνι περνούσε γύρω από τη μέση κάθε υποψήφιας.
Η κοπέλα έπρεπε να σταθεί ίσια, να τραβήξει τους ώμους πίσω και να μείνει ακίνητη για μερικά δευτερόλεπτα, όσο ο τεχνίτης μετρούσε τις αναλογίες της.
Κανείς δεν καταλάβαινε ακριβώς γιατί ο πρίγκιπας έδινε τόση σημασία σε αυτό.
Εξαιτίας αυτού, οι κοπέλες κυριολεκτικά τρελαίνονταν πριν από κάθε νέα επιλογή. Άλλες για μήνες σχεδόν δεν έτρωγαν τίποτα, άλλες φορούσαν υπερβολικά σφιχτούς κορσέδες, ενώ κάποιες προσλάμβαναν τους καλύτερους δασκάλους και προπονούνταν κάθε μέρα, μόνο και μόνο για να φαίνεται η μέση τους ακόμη πιο λεπτή.
Μερικές μάλιστα λιποθυμούσαν ακριβώς πριν από τη δοκιμασία, επειδή για αρκετές ημέρες σχεδόν δεν είχαν αγγίξει φαγητό.
Όμως ο Ντέμιαν εξακολουθούσε να μην επιλέγει καμία.
Παρακολουθούσε προσεκτικά τον τεχνίτη να περνάει το στεφάνι, κοιτούσε την κοπέλα για μερικά δευτερόλεπτα, της έκανε δύο ή τρεις ερωτήσεις και έπειτα έλεγε ήρεμα:
— Ευχαριστώ. Η επόμενη.
Και αυτό συνεχιζόταν για χρόνια.
Οι σύμβουλοι είχαν αρχίσει πλέον να εκνευρίζονται, γιατί κανείς δεν καταλάβαινε τι ακριβώς ήθελε ο διάδοχος.
Μια μέρα διοργανώθηκε στο παλάτι άλλη μια μεγάλη επιλογή. Στην κεντρική αίθουσα είχαν συγκεντρωθεί δεκάδες κοπέλες με πολυτελή φορέματα, ενώ κατά μήκος των τοίχων στέκονταν αυλικοί, συγγενείς των υποψηφίων και πολλοί καλεσμένοι.
Ο ίδιος ο Ντέμιαν καθόταν σε ένα υπερυψωμένο σημείο και σχεδόν δεν έδειχνε κανένα συναίσθημα.
Η μία κοπέλα διαδεχόταν την άλλη. Σε μερικές, το χρυσό στεφάνι έδειχνε να εφαρμόζει σχεδόν τέλεια.
Οι αυλικοί ψιθύριζαν ότι αυτή τη φορά ο πρίγκιπας επιτέλους θα διάλεγε σύζυγο, όμως εκείνος απλώς έγνεφε ξανά στον τεχνίτη και ζητούσε να καλέσουν την επόμενη υποψήφια.
Και ξαφνικά, στο τέλος της ουράς εμφανίστηκε μια κοπέλα πάνω στην οποία στράφηκαν αμέσως όλα τα βλέμματα. Την έλεγαν Ροζαλίν.
Ήταν πολύ παχουλή, με φαρδιούς γοφούς, στρογγυλή κοιλιά και γεμάτα χέρια. Φορούσε ένα απλό ανοιχτόχρωμο φόρεμα χωρίς κορσέ και δεν προσπαθούσε καθόλου να κρύψει το σώμα της.
Όταν η Ροζαλίν μπήκε στην αίθουσα με αυτοπεποίθηση, μερικές κοπέλες αντάλλαξαν βλέμματα και άρχισαν να γελούν.
— Ήρθε στ’ αλήθεια για τη δοκιμασία της μέσης;
— Της εξήγησε κανείς τι ακριβώς κάνουν εδώ;
— Αυτό το στεφάνι δεν θα φτάσει καν μέχρι τη μέση της.
Τα γέλια γίνονταν όλο και πιο δυνατά.
Ένας νεαρός αυλικός κοίταξε μάλιστα το τεράστιο ξύλινο στεφάνι και είπε κοροϊδευτικά:
— Μάλλον ο τεχνίτης θα χρειαστεί να φέρει μεγαλύτερο στεφάνι.
Ακούστηκε νέο ξέσπασμα γέλιου.
Η Ροζαλίν άκουγε ξεκάθαρα κάθε λέξη, όμως συνέχισε να προχωράει με απόλυτα ήρεμο πρόσωπο.
Όταν πλησίασε τον τεχνίτη, εκείνος φάνηκε εμφανώς αμήχανος.
Για μερικά δευτερόλεπτα κοιτούσε πότε την κοπέλα και πότε το στεφάνι και ύστερα είπε αμήχανα:
— Κυρία μου, φοβάμαι πως αυτός ο κύκλος έχει σχεδιαστεί για άλλες αναλογίες.
— Το βλέπω, — απάντησε ήρεμα η Ροζαλίν.
— Τότε γιατί ήρθατε;
Η κοπέλα χαμογέλασε ελαφρά.
— Επειδή η πρόσκληση απευθυνόταν σε όλες τις ανύπαντρες κοπέλες του βασιλείου και όχι μόνο στις αδύνατες.
Μετά από αυτά τα λόγια, μερικοί γέλασαν ξανά, αλλά αισθητά πιο σιγά.
Ο τεχνίτης προσπάθησε προσεκτικά να περάσει το στεφάνι στη Ροζαλίν, όμως σχεδόν αμέσως έγινε φανερό ότι ήταν πράγματι πολύ μικρό.
Σταμάτησε και κοίταξε τον πρίγκιπα απορημένος.
Όλοι περίμεναν να δουν τι θα έκανε ο Ντέμιαν. Η πράξη του έκανε τους πάντες να παγώσουν από το σοκ 😨😧 Η συνέχεια της ιστορίας βρίσκεται στο πρώτο σχόλιο 👇👇
Όμως ο διάδοχος σηκώθηκε ξαφνικά από τη θέση του. Στα τέσσερα χρόνια των επιλογών σχεδόν ποτέ δεν το είχε κάνει. Η αίθουσα βυθίστηκε αμέσως στη σιωπή. Ο Ντέμιαν κατέβηκε αργά τα σκαλιά και πλησίασε τη Ροζαλίν.
Για πρώτη φορά η κοπέλα φάνηκε εμφανώς νευρική, όμως δεν απέστρεψε το βλέμμα της.
Ο πρίγκιπας την κοίταξε για μερικά δευτερόλεπτα και έπειτα στράφηκε προς τις υπόλοιπες υποψήφιες.
— Όλα αυτά τα χρόνια, εκατοντάδες γυναίκες στάθηκαν μπροστά μου, — είπε ήρεμα. — Πολλές από αυτές είχαν ακριβώς τις αναλογίες που εδώ θεωρούνται ιδανικές.
Οι κοπέλες άρχισαν να κοιτάζονται μεταξύ τους.
— Όμως σχεδόν όλες έμπαιναν εδώ φοβισμένες. Η μία ανησυχούσε για την κοιλιά της, η άλλη θεωρούσε τους γοφούς της πολύ φαρδιούς, μια τρίτη απολογούνταν επειδή είχε πάρει μερικά κιλά. Ακόμη και οι γυναίκες στις οποίες αυτό το στεφάνι ταίριαζε τέλεια, εξακολουθούσαν να βρίσκουν κάτι λάθος πάνω τους.
Μετά από αυτά τα λόγια, κανείς δεν γελούσε πια.
Ο Ντέμιαν κοίταξε ξανά τη Ροζαλίν.
— Κι εσείς ήρθατε εδώ, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι αυτό το στεφάνι δεν θα σας ταίριαζε.
— Ναι, Υψηλότατε.
— Και ξέρατε ότι θα γελούσαν μαζί σας;
— Το υποψιαζόμουν.
— Τότε γιατί ήρθατε παρ’ όλα αυτά;
Η Ροζαλίν έμεινε για λίγο σιωπηλή.
— Επειδή δεν σκοπεύω να περάσω όλη μου τη ζωή κρυμμένη μόνο και μόνο επειδή σε κάποιον δεν αρέσει το σώμα μου. Ξέρω πώς είμαι. Δεν θεωρώ τον εαυτό μου τέλειο, αλλά ούτε πρόκειται να ντρέπομαι για μένα.
Ο πρίγκιπας χαμογέλασε ξαφνικά.
Ύστερα πήρε το χρυσό στεφάνι από τα χέρια του τεχνίτη και το ακούμπησε στο πάτωμα.
— Τότε η δοκιμασία τελείωσε.
Ο σύμβουλος έτρεξε αμέσως κοντά του.
— Μα, Υψηλότατε, δεν πέρασε καν τη δοκιμασία.
Ο Ντέμιαν απάντησε ήρεμα:
— Το αντίθετο. Είναι η μόνη που όλα αυτά τα χρόνια την πέρασε πραγματικά.
Ένας έκπληκτος ψίθυρος απλώθηκε στην αίθουσα.
Ο πρίγκιπας πλησίασε ακόμη περισσότερο τη Ροζαλίν και της άπλωσε το χέρι.
— Ποτέ δεν χρειαζόμουν τη γυναίκα με την πιο λεπτή μέση. Χρειαζόμουν μια γυναίκα που δεν χτίζει ολόκληρη τη ζωή της γύρω από τη γνώμη των άλλων και που δεν μισεί τον εαυτό της μόνο και μόνο για να αρέσει σε μένα.
Η Ροζαλίν τον κοίταξε αποσβολωμένη.
