Ληστές στο δάσος επιτέθηκαν σε μια γυναίκα με στρατιωτική στολή και προσπάθησαν να της κάνουν κάτι τρομερό, αλλά κανείς τους δεν φανταζόταν καν πώς θα τελείωνε αυτό 😱😱
Στο δάσος επικρατούσε μια παράξενη, αποπνικτική σιωπή. Ακόμα και τα πουλιά έμοιαζαν να έχουν εξαφανιστεί. Μόνο κάπου πιο μπροστά ακούγονταν πνιχτά βογγητά.
Σε ένα μικρό ξέφωτο, αρκετοί γεροδεμένοι άντρες είχαν περικυκλώσει έναν ηλικιωμένο. Τον είχαν ήδη ρίξει στο έδαφος, τα ρούχα του ήταν γεμάτα λάσπη, το πρόσωπό του χτυπημένο. Ένας από αυτούς τον κλότσησε αδιάφορα με τη μπότα του.
— Λοιπόν, γέρο, ας το κάνουμε εύκολα, — είπε ο ψηλός με την ουλή στο μάγουλο. — Πού είναι τα λεφτά;
— Δεν έχω τίποτα… — κατάφερε να πει ο ηλικιωμένος, καλύπτοντας το κεφάλι του με τα χέρια.
— Μη με εκνευρίζεις, — γέλασε ένας άλλος. — Ξέρουμε ότι έχεις κρυψώνα.
Γελούσαν, αντάλλασσαν ματιές, σαν να ήταν παιχνίδι. Τα χτυπήματα συνεχίζονταν.
Και ξαφνικά — μια φωνή.
Καθαρή, κοφτή, σίγουρη:
— Φτάνει.
Όλοι γύρισαν ταυτόχρονα.
Μέσα από την ελαφριά ομίχλη εμφανίστηκε μια γυναίκα με στρατιωτική στολή. Ήρεμο βήμα, σταθερό βλέμμα, ούτε ίχνος φόβου στα μάτια της. Πλησίασε, σαν να μην συνέβαινε τίποτα ιδιαίτερο μπροστά της.
Οι ληστές πάγωσαν για μια στιγμή, κι έπειτα χαμογέλασαν ειρωνικά.
— Ωπ… κοίτα ποια ήρθε, — είπε ένας. — Και μόνη της.
— Κούκλα, μάλλον χάθηκες, — πρόσθεσε άλλος, κάνοντάς της κύκλους αργά. — Ίσως μπορούμε να σε βοηθήσουμε;
— Εδώ είναι επικίνδυνα, — γέλασε ο τρίτος. — Αλλά μπορούμε να σε προστατεύσουμε… με τον δικό μας τρόπο.
Άρχισαν να γελούν, πετώντας χυδαία υπονοούμενα και ανταλλάσσοντας ματιές.
Η γυναίκα δεν απάντησε. Απλώς γονάτισε δίπλα στον ηλικιωμένο και έλεγξε προσεκτικά τον σφυγμό του.
— Κάνε υπομονή, όλα θα πάνε καλά, — του είπε χαμηλόφωνα.
— Μας αγνοείς; — είπε εκνευρισμένος ένας από τους ληστές και την άρπαξε από το χέρι.
Εκείνη σήκωσε αργά το βλέμμα.
— Βγάλε το χέρι σου, — είπε ήρεμα.
— Είσαι και θρασύτατη, — γέλασε ο αρχηγός και την τράβηξε απότομα προς το μέρος του. — Τώρα θα σε μάθουμε… Παιδιά, πλησιάστε, μη ντρέπεστε.
Μετά από αυτά τα λόγια, ο άντρας προσπάθησε να αγκαλιάσει τη φαινομενικά ανυπεράσπιστη γυναίκα, αλλά την επόμενη κιόλας στιγμή συνέβη κάτι για το οποίο κανείς τους δεν ήταν έτοιμος 😱😱 Η συνέχεια της ιστορίας σας περιμένει στο πρώτο σχόλιο 👇👇
Δεν πρόλαβε καν να τελειώσει τη φράση του.
Την ίδια στιγμή, η γυναίκα του έστριψε απότομα το χέρι. Ακούστηκε ένα κρακ και εκείνος λύγισε από τον πόνο. Αμέσως μετά — ένα γρήγορο χτύπημα με το γόνατο, και κατέρρευσε στο γρασίδι.
— Εσύ… — φώναξε ο δεύτερος, ορμώντας προς το μέρος της.
Εκείνη κινούνταν γρήγορα, χωρίς περιττές κινήσεις. Ένα βήμα στο πλάι, μια λαβή — και ήταν ήδη στο έδαφος. Ο τρίτος δέχτηκε ένα ακριβές χτύπημα με τον αγκώνα και εκτοξεύτηκε προς τα πίσω.
— Τι συμβαίνει εδώ;! — φώναξε κάποιος από αυτούς.
Ο πανικός άρχισε να αντικαθιστά την αυτοπεποίθησή τους.
Λίγα ακόμα δευτερόλεπτα — και όλοι τους ήταν ήδη στο έδαφος, βογκούσαν, προσπαθούσαν να σηκωθούν και ξανάπεφταν.
Έμεινε μόνο ένας. Υποχωρούσε αργά, κοιτάζοντάς την με πραγματικό φόβο.
— Ποια είσαι;.. — ψιθύρισε.
Η γυναίκα ίσιωσε ήρεμα το σακάκι της, σαν να μην είχε συμβεί τίποτα το ιδιαίτερο.
— Καπετάνιος των ειδικών δυνάμεων, — απάντησε σύντομα.
Η σιωπή κάλυψε ξανά το δάσος.
Μετά από λίγα λεπτά ακούστηκε ο ήχος οχημάτων. Οι συνάδελφοί της έτρεξαν στο ξέφωτο. Οι ληστές ακινητοποιήθηκαν γρήγορα και απομακρύνθηκαν.
Τον ηλικιωμένο τον σήκωσαν προσεκτικά και τον έβαλαν στο αυτοκίνητο.
Πριν κλείσει η πόρτα, της έσφιξε δυνατά το χέρι.
— Σε ευχαριστώ… — είπε χαμηλόφωνα. — Νόμιζα πως όλα είχαν τελειώσει…
Εκείνη απλώς έγνεψε ελαφρά.
— Όλα θα πάνε καλά.
Γύρισε και περπάτησε ήρεμα προς τους δικούς της. Για εκείνη δεν ήταν κάτι ιδιαίτερο. Ήταν απλώς δουλειά.
