Η σύζυγος σχεδίασε με κιμωλία μια γραμμή γύρω από το κρεβάτι του άντρα της, ο οποίος ήταν εντελώς παράλυτος εδώ και σχεδόν τρία χρόνια μετά από ένα τρομερό ατύχημα. Όμως το επόμενο πρωί, όταν έλεγξε τη γραμμή δίπλα στο κρεβάτι, ανακάλυψε κάτι φρικτό 😱
— Μαμά, γιατί ο μπαμπάς δεν τρώει ποτέ μαζί μας; — ρώτησε η εννιάχρονη Σοφία, ενώ καθόταν στο τραπέζι.
— Αγάπη μου, ξέρεις πολύ καλά ότι ο μπαμπάς είναι πολύ άρρωστος. Δεν μπορεί να κουνηθεί, ούτε καν να γυρίσει μόνος του στο κρεβάτι. Γι’ αυτό τον ταΐζω με έναν ειδικό σωλήνα.
Το κοριτσάκι έμεινε για λίγο σκεφτικό και μετά ρώτησε ξαφνικά:
— Τότε πώς σηκώνεται από το κρεβάτι τη νύχτα;
Η Έλενα πάγωσε, κρατώντας το φλιτζάνι στα χέρια της.
— Τι είπες τώρα;
— Είδα τον μπαμπά να σηκώνεται από το κρεβάτι τη νύχτα.
— Σοφία, κοριτσάκι μου, αυτό είναι αδύνατον. Ο μπαμπάς είναι ακίνητος εδώ και σχεδόν τρία χρόνια. Δεν μπορεί ούτε να μιλήσει. Μάλλον είδες κάποιο άσχημο όνειρο.
— Όχι, μαμά, τον είδα στ’ αλήθεια! Ξύπνησα τη νύχτα και πήγα να πιω νερό. Η πόρτα του δωματίου του μπαμπά ήταν ανοιχτή και τον είδα να στέκεται όρθιος δίπλα στο κρεβάτι.
— Μήπως σου φάνηκε; Στο σκοτάδι είναι εύκολο να μπερδευτεί κανείς.
— Όχι, μαμά! Στεκόταν με την πλάτη γυρισμένη προς το μέρος μου. Μετά φοβήθηκα και έτρεξα στο δωμάτιό μου.
Η Έλενα δεν είπε τίποτα άλλο, αλλά τα λόγια της κόρης της δεν έφευγαν από το μυαλό της.
Σχεδόν τρία χρόνια νωρίτερα, ο σύζυγός της, ο Βίκτωρας, είχε εμπλακεί σε ένα τρομερό τροχαίο ατύχημα. Οι γιατροί πάλευαν για εβδομάδες να του σώσουν τη ζωή, αλλά οι συνέπειες ήταν εξαιρετικά σοβαρές.
Ο άντρας είχε υποστεί σοβαρές εγκεφαλικές βλάβες και από τότε βρισκόταν σε μια κατάσταση που δεν του επέτρεπε να κινηθεί ή να μιλήσει μόνος του.
Ο Βίκτωρας παρέμενε ξαπλωμένος με κλειστά μάτια, δεν αντιδρούσε όταν του μιλούσαν και δεν αναγνώριζε τους δικούς του ανθρώπους. Οι γιατροί είχαν εξηγήσει στην Έλενα ότι δεν παρουσίαζε κανένα σημάδι συνειδητής επικοινωνίας.
Η γυναίκα είχε αρνηθεί να μεταφέρει τον άντρα της σε κάποιο εξειδικευμένο ίδρυμα και είχε αποφασίσει να τον φροντίζει στο σπίτι.
Με τα χρόνια είχε μάθει να χρησιμοποιεί τον ιατρικό εξοπλισμό, να ταΐζει τον σύζυγό της μέσω καθετήρα, να αλλάζει τη θέση του σώματός του και να παρακολουθεί την κατάστασή του.
Δύο φορές την εβδομάδα ερχόταν μια νοσοκόμα για να φροντίσει τον Βίκτωρα, ενώ τον υπόλοιπο χρόνο η Έλενα τα κατάφερνε μόνη της.
Ήταν εξαντλημένη, έβγαινε σπάνια από το σπίτι, αλλά συνέχιζε να ελπίζει ότι μια μέρα ο άντρας της θα ανακτούσε τις αισθήσεις του.
Και τώρα η ίδια της η κόρη ισχυριζόταν ότι τον είχε δει να στέκεται στα πόδια του.
Εκείνο το βράδυ, η Έλενα μπήκε στο υπνοδωμάτιο του συζύγου της. Ο Βίκτωρας ήταν ξαπλωμένος στην ίδια θέση όπως πάντα. Το πρόσωπό του ήταν γαλήνιο, τα μάτια του κλειστά και τα χέρια του ακίνητα πάνω από την κουβέρτα.
Η γυναίκα κάθισε δίπλα του και του έπιασε απαλά το χέρι.
— Βίκτωρα, αν ήξερες μόνο τι μου είπε σήμερα η Σοφία…
Ο άντρας της δεν αντέδρασε καθόλου.
Η Έλενα κοίταξε το ακίνητο σώμα του και ένιωσε ανόητη που είχε αφήσει τέτοιες υποψίες να περάσουν από το μυαλό της.
Όμως εκείνη τη νύχτα, όταν η κόρη της είχε ήδη αποκοιμηθεί, η γυναίκα έβγαλε ένα κομμάτι λευκή κιμωλία από τη σχολική τσάντα της μικρής.
Επέστρεψε στο υπνοδωμάτιο και σχεδίασε προσεκτικά μια ίσια γραμμή στο ξύλινο πάτωμα, κατά μήκος του κρεβατιού, περίπου δεκαπέντε εκατοστά από την άκρη του. Έπειτα συνέχισε τη γραμμή γύρω από ολόκληρο το κρεβάτι.
Η Έλενα καταλάβαινε ότι αυτό που έκανε φαινόταν παράξενο, αλλά ήθελε να ηρεμήσει οριστικά.
Αν κάποιος πλησίαζε το κρεβάτι τη νύχτα ή προσπαθούσε να σηκωθεί από αυτό, η γραμμή θα μπορούσε να σβηστεί.
Όταν τελείωσε, έσβησε το φως και πήγε να κοιμηθεί στο διπλανό δωμάτιο.
Το επόμενο πρωί ξύπνησε γύρω στις επτά και κατευθύνθηκε αμέσως στο δωμάτιο του άντρα της.
Στην αρχή όλα έμοιαζαν απολύτως φυσιολογικά.
Ο Βίκτωρας ήταν ξαπλωμένος ανάσκελα, με τα μάτια κλειστά, και η κουβέρτα σκέπαζε τακτοποιημένα το σώμα του.
Όμως όταν η Έλενα κοίταξε το πάτωμα, πάγωσε από τον τρόμο 😱😨 Η συνέχεια της ιστορίας βρίσκεται στο πρώτο σχόλιο 👇👇
Η γραμμή από κιμωλία δίπλα στο κρεβάτι είχε σβηστεί σε δύο σημεία. Και ακριβώς δίπλα της διακρίνονταν καθαρά αποτυπώματα από γυμνά πόδια.
Η γυναίκα γονάτισε.
Τα αποτυπώματα ήταν μεγάλα, ανήκαν ξεκάθαρα σε έναν ενήλικα και οδηγούσαν από το κρεβάτι προς την πόρτα.
Η Έλενα γύρισε αργά το κεφάλι προς τον άντρα της.
Εκείνος εξακολουθούσε να μην κινείται.
Σήκωσε προσεκτικά την κουβέρτα και κοίταξε τα πόδια του. Ήταν το ίδιο αδύνατα και ακίνητα όπως πάντα.
Όμως στο ένα πέλμα παρατήρησε μια μικρή σκούρα κηλίδα.
Η Έλενα την καθάρισε με ένα υγρό μαντηλάκι και διαπίστωσε ότι ήταν απλώς βρομιά.
Πώς ήταν δυνατόν να υπάρχει βρομιά στο πόδι του άντρα της, αφού δεν είχε σηκωθεί από το κρεβάτι εδώ και τρία χρόνια;
Όλη την ημέρα η Έλενα δεν μπορούσε να ησυχάσει.
Το βράδυ τοποθέτησε μια μικρή κάμερα στο υπνοδωμάτιο, στρέφοντάς την προς το κρεβάτι και την πόρτα.
Δεν είπε τίποτα στην κόρη της, για να μην την τρομάξει ακόμη περισσότερο.
Γύρω στις δύο τα ξημερώματα, το κινητό της Έλενας δονήθηκε.
Η κάμερα είχε ανιχνεύσει κίνηση.
Η γυναίκα άνοιξε τη ζωντανή μετάδοση.
Στην αρχή είδε μόνο τον άντρα της, που ήταν ξαπλωμένος ακίνητος κάτω από την κουβέρτα.
Όμως λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, η πόρτα του υπνοδωματίου άνοιξε αργά.
Ένας άγνωστος άντρας, ντυμένος με σκούρα ρούχα, μπήκε στο δωμάτιο.
Η Έλενα ένιωσε το αίμα της να παγώνει.
Ο άγνωστος πλησίασε το κρεβάτι, έσκυψε πάνω από τον Βίκτωρα και έπειτα έβγαλε κάτι από την τσέπη του.
Η γυναίκα μεγέθυνε την εικόνα.
Στο χέρι του άντρα υπήρχε μια μικρή σύριγγα.
Η Έλενα κάλεσε αμέσως την αστυνομία και, προσπαθώντας να μην κάνει θόρυβο, κλείδωσε την πόρτα του δωματίου όπου κοιμόταν μαζί με την κόρη της.
Λίγα λεπτά αργότερα, ο άγνωστος βγήκε από το υπνοδωμάτιο του συζύγου της, διέσχισε τον διάδρομο και εξαφανίστηκε πίσω από την πόρτα της αποθήκης.
Η Έλενα θυμήθηκε με τρόμο ότι εδώ και αρκετές εβδομάδες άκουγε παράξενους θορύβους τη νύχτα, αλλά τους απέδιδε πάντα στους παλιούς σωλήνες και στις ξύλινες σανίδες του πατώματος που έτριζαν.
Οι αστυνομικοί που έφτασαν στο σπίτι βρήκαν τον άντρα κρυμμένο στην αποθήκη.
Αποδείχθηκε ότι ήταν ένας πρώην εργάτης που είχε κάνει εργασίες ανακαίνισης στο σπίτι τους μερικούς μήνες νωρίτερα.
Είχε κρατήσει ένα αντικλείδι και γνώριζε ότι η ιδιοκτήτρια ζούσε με ένα παιδί και τον βαριά άρρωστο σύζυγό της.
Όμως το πιο τρομακτικό αποκαλύφθηκε μετά τη σύλληψή του.
Ο άντρας έμπαινε κρυφά στο σπίτι τις νύχτες εδώ και αρκετές εβδομάδες και έκλεβε χρήματα και πολύτιμα αντικείμενα.
Για να εμποδίσει τον Βίκτωρα να βγάζει ακούσιους ήχους που θα μπορούσαν να τραβήξουν την προσοχή, ο εγκληματίας τού είχε κάνει αρκετές φορές ενέσεις με μια άγνωστη ουσία.
Εκείνη τη νύχτα, όταν η Σοφία είχε δει κάποιον να στέκεται δίπλα στο κρεβάτι, δεν ήταν καθόλου ο πατέρας της.
Ο άγνωστος είχε σκύψει πάνω από τον Βίκτωρα και το κοριτσάκι, μέσα στο σκοτάδι, είχε νομίσει ότι ήταν ο μπαμπάς του.
Τα αποτυπώματα δίπλα στο κρεβάτι ανήκαν επίσης στον εγκληματία.
Όσο για τη βρομιά στο πέλμα του Βίκτωρα, είχε βρεθεί εκεί όταν ο άντρας το είχε αγγίξει κατά λάθος με το λερωμένο χέρι του.
Οι διασώστες εξέτασαν αμέσως τον ασθενή και τον μετέφεραν στο νοσοκομείο.
Ευτυχώς, οι γιατροί πρόλαβαν να του προσφέρουν την απαραίτητη ιατρική βοήθεια.
Αργότερα, η Έλενα έμαθε ότι ο εγκληματίας έκρυβε μέρος των κλεμμένων αντικειμένων στην αποθήκη και επέστρεφε για να τα παίρνει λίγα λίγα.
Όμως αυτό που τη συγκλόνισε περισσότερο ήταν κάτι άλλο.
Εκείνος ο άγνωστος μπορούσε να μπαίνει ελεύθερα στο σπίτι τους όσο εκείνη και η κόρη της κοιμόντουσαν.
Και κανείς δεν ήξερε τι θα μπορούσε να είχε κάνει αν κάποια μέρα τον έπιαναν επ’ αυτοφώρω.
