Οι κρατούμενοι της φυλακής κορόιδευαν σκληρά τη νέα δεσμοφύλακα εξαιτίας του μικρού της αναστήματος, αλλά κανείς τους δεν μπορούσε ούτε να φανταστεί ποια ήταν πραγματικά αυτή η γυναίκα και τι ήταν ικανή να κάνει… 😱
Πριν εμφανιστεί η νέα δεσμοφύλακας στη φυλακή, ανάμεσα στους κρατούμενους είχαν ήδη αρχίσει να κυκλοφορούν φήμες ότι η διοίκηση θα έστελνε κάποιον καινούργιο σε μία από τις πιο δύσκολες πτέρυγες.
Άλλοι έλεγαν ότι επρόκειτο για μια πρώην στρατιωτικό, ενώ άλλοι ήταν σίγουροι ότι θα ερχόταν ένας τεράστιος άντρας που θα έβαζε γρήγορα τάξη.
Γι’ αυτό, εκείνο το πρωί, όταν η βαριά μεταλλική πόρτα άνοιξε και μια μικρόσωμη γυναίκα με μαύρη στολή μπήκε μέσα, ολόκληρος ο διάδρομος πάγωσε κυριολεκτικά.
Ήταν πολύ κοντή. Το ύψος της ήταν μόλις εκατόν τριάντα πέντε εκατοστά εξαιτίας μιας σπάνιας γενετικής ιδιαιτερότητας.
Για λίγα δευτερόλεπτα επικράτησε απόλυτη σιωπή. Ύστερα κάποιος γέλασε σιγανά.
Σε μια στιγμή γελούσε σχεδόν ολόκληρη η πτέρυγα.
— Τι είναι αυτό; Η καινούργια δασκάλα του νηπιαγωγείου;
— Προσοχή, μην την πατήσετε.
Η γυναίκα ούτε καν γύρισε το κεφάλι της.
Ήρεμα έλεγξε το βιβλίο καταγραφής, κοίταξε τις κάμερες ασφαλείας και είπε με σταθερή φωνή:
— Εγερτήριο. Σε πέντε λεπτά θα γίνει έλεγχος των κελιών.
Η φωνή της ήταν ήρεμη, αλλά αποφασιστική.
Ωστόσο, οι κρατούμενοι συνέχισαν να την κοροϊδεύουν.
Όταν περνούσε δίπλα από τα κάγκελα, κάποιοι χαμήλωναν επίτηδες για να έχουν το ίδιο ύψος με εκείνη.
Άλλοι της σφύριζαν καθώς περνούσε.
— Ε, μικρούλα, φτάνεις καθόλου στο πάνω ράφι;
— Στο σπίτι σου μάλλον έχεις παιδικά έπιπλα.
— Ή μήπως μένεις σε κουκλόσπιτο;
— Όχι, αποκλείεται… σίγουρα το έσκασε από κάποια ταινία με χόμπιτ.
Κάθε φορά ο διάδρομος γέμιζε με δυνατά γέλια.
Μερικοί μάλιστα κατέβαζαν τα χέρια τους και τα κουνούσαν μπροστά στο πρόσωπό της για να την κοροϊδέψουν. Εκείνη όμως δεν απαντούσε ποτέ. Απλώς έκανε τη δουλειά της.
Έλεγχε τα κελιά, συνόδευε τους κρατούμενους, συνέτασσε αναφορές και μιλούσε σε όλους με την ίδια ήρεμη στάση.
Και ακριβώς γι’ αυτό οι κοροϊδίες γίνονταν όλο και πιο έντονες.
Οι κρατούμενοι κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι φοβόταν.
Πίστευαν πως η διοίκηση είχε στείλει κάποιον που δεν θα μπορούσε να κάνει τίποτα. Αυτό το πίστευε περισσότερο από όλους ένας από τους πιο μεγαλόσωμους κρατούμενους. Ψηλός, γεμάτος τατουάζ, τον σέβονταν όλοι οι υπόλοιποι και είχε συνηθίσει να τον φοβούνται.
Κάθε φορά που η γυναίκα περνούσε από μπροστά του, έκανε δυνατά άλλη μία προσβλητική παρατήρηση.
Μια μέρα, κατά τη διάρκεια της εξόδου στην αυλή, βγήκε επίτηδες από τη σειρά και πλησίασε αργά σχεδόν πρόσωπο με πρόσωπο.
Οι υπόλοιποι κρατούμενοι σταμάτησαν αμέσως. Όλοι κατάλαβαν ότι θα ακολουθούσε θέαμα.
Ο άντρας την κοίταξε αφ’ υψηλού και χαμογέλασε ειρωνικά.
— Ε, νάνε, ποιος σου έδωσε το δικαίωμα να μας διατάζεις; Τα χέρια σου είναι πιο κοντά κι από τα δάχτυλά μου.
Η γυναίκα τον κοίταξε ήρεμα κατευθείαν στα μάτια.
— Γύρνα στη θέση σου.
Ο κρατούμενος γέλασε ακόμη πιο δυνατά.
— Ή αλλιώς τι θα μου κάνεις;
Εκείνη δεν απάντησε.
— Ή μήπως θες να πεις ότι θα το μετανιώσω;
Μερικοί πίσω του είχαν ήδη λυγίσει από τα γέλια.
— Τι θα κάνεις; Θα με χτυπήσεις; Τα χέρια σου ούτε μέχρι το πρόσωπό μου δεν φτάνουν.
Έσκυψε ακόμη πιο χαμηλά.
— Έλα, προσπάθησε έστω να μου περάσεις χειροπέδες με αυτά τα μικροσκοπικά δαχτυλάκια.
Ολόκληρη η αυλή ξέσπασε σε γέλια.
Ακόμη και μερικοί νεαροί σωφρονιστικοί υπάλληλοι αντάλλαξαν ανήσυχες ματιές, χωρίς να ξέρουν πώς να σταματήσουν όλο αυτό.
Και η γυναίκα στεκόταν ακόμη ήρεμη μπροστά στον γιγαντόσωμο κρατούμενο. Όμως, ένα δευτερόλεπτο αργότερα, έκανε κάτι που άφησε ολόκληρη τη φυλακή άφωνη. 😳 Αν θέλετε να μάθετε τι συνέβη στη συνέχεια, η συνέχεια της ιστορίας βρίσκεται στο πρώτο σχόλιο. 👇👇
Έβγαλε αργά τον ασύρματο από τη ζώνη της και τον έδωσε σε έναν άλλο φρουρό.
Ύστερα έκανε ένα μικρό βήμα πίσω.
Ο κρατούμενος ξέσπασε πάλι σε γέλια.
— Τι έγινε; Φοβήθηκες;
Άπλωσε μάλιστα και τα χέρια του.
— Έλα, δείξε μας τι μπορείς να κάνεις.
Και το αμέσως επόμενο δευτερόλεπτο συνέβη κάτι που κανείς δεν περίμενε.
Η γυναίκα γύρισε απότομα το σώμα της και με μία αστραπιαία κίνηση εκτέλεσε μια ψηλή κλωτσιά.
Η μπότα της χτύπησε με δύναμη κατευθείαν στο πρόσωπο του κρατουμένου.
Ο τεράστιος άντρας έχασε την ισορροπία του και έπεσε βαριά πάνω στο τσιμεντένιο έδαφος.
Στην αυλή απλώθηκε τέτοια σιωπή, που ακουγόταν μόνο το βουητό από τις κάμερες ασφαλείας.
Ο κρατούμενος βρισκόταν στο έδαφος, κρατώντας τη ματωμένη μύτη του και χωρίς να καταλαβαίνει τι είχε συμβεί.
Η γυναίκα ίσιωσε ήρεμα τη στολή της, τον κοίταξε από πάνω και είπε με σταθερή φωνή:
— Λοιπόν… με το χέρι πράγματι δεν σε έφτασα.
Έκανε μια μικρή παύση.
— Αλλά με το πόδι τα κατάφερα. Από εδώ και πέρα να ξέρεις με ποιον έχεις να κάνεις.
Κανείς δεν ξαναγέλασε.
Λίγα λεπτά αργότερα, ολόκληρη η πτέρυγα συζητούσε κάτι τελείως διαφορετικό.
Αποδείχθηκε ότι πριν εργαστεί στη φυλακή, αυτή η μικρόσωμη γυναίκα ασχολούνταν σχεδόν δεκαπέντε χρόνια με τις πολεμικές τέχνες, είχε αναδειχθεί πολλές φορές πρωταθλήτρια χώρας στο τάε κβον ντο και για αρκετά χρόνια εργαζόταν ως εκπαιδεύτρια σε ειδική μονάδα της αστυνομίας.
Μετά από εκείνο το περιστατικό, όλα τα παρατσούκλια εξαφανίστηκαν από τη φυλακή. Κανείς δεν την αποκαλούσε πλέον νάνο, μικρούλα ή ηρωίδα από ταινίες με χόμπιτ.
Όταν περνούσε μπροστά από τα κελιά, οι κρατούμενοι απομακρύνονταν σιωπηλά από τα κάγκελα και επέστρεφαν στις θέσεις τους χωρίς να πουν ούτε λέξη.
