Μια 79χρονη γιαγιά ψαχνόταν κάθε πρωί στα σκουπίδια, οι άνθρωποι νόμιζαν ότι έψαχνε για φαγητό, αλλά η αλήθεια ήταν πολύ πιο τρομακτική 😱😱
Η ηλικιωμένη γυναίκα ζούσε στον πρώτο όροφο, σε ένα διαμέρισμα με θαμπά παράθυρα και ξεραμένα φίκους στο περβάζι. Κανείς δεν ήξερε ακριβώς ποια ήταν. Οι γείτονες ήξεραν μόνο ένα πράγμα: κάθε μέρα, ακριβώς στις έξι το πρωί, έβγαινε με μια μεγάλη ξεθωριασμένη τσάντα και πήγαινε στους κάδους απορριμμάτων. Και άρχιζε να ψάχνει. Για πολύ ώρα. Σαν να έψαχνε κάτι σημαντικό.
— Πάλι πήγε…
— Μήπως ψάχνει για φαγητό; Ή για μπουκάλια;
— Όχι, είναι απλά τρελή.
— Ή μάγισσα. Τα μάτια της είναι σαν κουκουβάγια, — σχολίαζαν οι κάτοικοι.
Στο ίδιο κτίριο ζούσε ένα κορίτσι εννέα χρονών. Το έβλεπε συχνά από το παράθυρο και δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί το έκανε αυτό κάθε μέρα. Μια μέρα η περιέργεια νίκησε τον φόβο. Όταν η μητέρα της έφυγε για τη δουλειά, κατέβηκε στην αυλή και πλησίασε πιο κοντά.
— Γιαγιά… έχασες κάτι;
Η γιαγιά φαινόταν να μην ακούει. Τα χέρια της συνέχισαν να ψάχνουν στα σκουπίδια — στα αποφάγια, στα κομμάτια χαρτί, στα βρώμικα σκουπίδια. Μετά σταμάτησαν. Το μικρό κορίτσι περίμενε να ακούσει ότι ψάχνει απλά για φαγητό, αλλά όταν έμαθε την αλήθεια, πάγωσε από τον τρόμο… Συνέχεια στο πρώτο σχόλιο 👇👇
Το κορίτσι περίμενε να ακούσει αγένεια, αλλά η γιαγιά ψιθύρισε ξαφνικά:
— Δεν είδες ένα μωρό εδώ;
Το κορίτσι έμεινε άφωνο.
— Ποιο;
— Ένα αγοράκι… πολύ μικρό… τυλιγμένο σε μια κουβέρτα. Το έχασα. Είναι κάπου εδώ.
Με αυτά τα λόγια, η γιαγιά ξανασκύβει πάνω από τα σκουπίδια και συνέχισε να ψάχνει στις παλιές σακούλες, χωρίς να προσέχει πια το κορίτσι.
Το κορίτσι έτρεξε φοβισμένο στο σπίτι και το βράδυ τα είπε όλα στη μητέρα της. Εκείνη έγινε χλωμή και μόνο ψιθύρισε:
— Μην ξαναπλησιάσεις αυτήν, κατάλαβες; Μην την πλησιάζεις.
Μια εβδομάδα αργότερα, η ηλικιωμένη γυναίκα πέθανε — ακριβώς δίπλα στους κάδους. Εγκεφαλικό. Το ασθενοφόρο ήρθε γρήγορα, αλλά ήταν αργά. Η τσάντα που δεν άφηνε ποτέ την πήραν οι καθαριστές. Και μερικές μέρες μετά, στο παγκάκι της εισόδου άρχισαν να ψιθυρίζουν:
— Άκουσες τι ανακάλυψαν γι’ αυτήν;
— Για ποια;
— Για εκείνη τη γιαγιά. Όταν ήταν δεκαπέντε χρονών, γέννησε κρυφά ένα παιδί. Στο σπίτι. Ο πατέρας ήταν πολύ μεγαλύτερος, περίπου γείτονας. Το κράτησε κρυφό. Γέννησε — και αμέσως πέταξε το παιδί στα σκουπίδια. Η μητέρα της τότε την χτύπησε και την έδιωξε.
— Θεέ μου…
— Από τότε τρελάθηκε. Έμεινε πότε στο ψυχιατρείο, πότε στο σπίτι. Και μετά απομονώθηκε τελείως. Και κάθε μέρα πήγαινε στα σκουπίδια. Να ψάχνει. Το παιδί της.
