Μόλις γύρισα από τη δουλειά, η γειτόνισσα άρχισε να μου φωνάζει: «Σταμάτα να κάνεις τόση φασαρία, μου έχει ήδη σπάσει το κεφάλι από τις φωνές σου»· δεν κατάλαβα αμέσως για τι μιλούσε, γιατί όλη μέρα δεν ήμουν στο σπίτι 😲
Και τότε, με τρόμο, συνειδητοποίησα ότι εδώ και δύο μήνες, όσο έλειπα, κάποιος ξένος έμπαινε κρυφά στο διαμέρισμά μου. Για να μάθω την αλήθεια, αποφάσισα να κρυφτώ κάτω από το κρεβάτι και να τον περιμένω… 🫣😱
Γύρισα από τη δουλειά κουρασμένη και εκνευρισμένη, ονειρευόμενη μόνο ησυχία και ένα ντους, αλλά ακριβώς στην πόρτα με σταμάτησε η γειτόνισσα από τον κάτω όροφο. Φαινόταν ενοχλημένη και άρχισε αμέσως να μου μιλάει σε έντονο τόνο, χωρίς καν να με χαιρετήσει.
— Σταμάτα να κάνεις τόσο θόρυβο, — είπε. — Μου έχει σπάσει το κεφάλι από τις φωνές σου.
Έμεινα άναυδη και δεν κατάλαβα αμέσως περί τίνος πρόκειται.
— Ποιες φωνές; Πότε; — ρώτησα.
— Σήμερα το πρωί, — απάντησε. — Ξύπνησα από τον θόρυβο στο διαμέρισμά σου.
— Είναι αδύνατον, — είπα. — Έφυγα από το σπίτι στις οκτώ το πρωί και γύρισα μόλις τώρα.
Η γειτόνισσα κούνησε το κεφάλι και είπε με σιγουριά ότι οι ήχοι προέρχονταν πράγματι από το διαμέρισμά μου. Σύμφωνα με τα λεγόμενά της, ήταν γύρω στις εννέα το πρωί. Μάλιστα είπε ότι ανέβηκε μέχρι την πόρτα μου και χτύπησε, αλλά κανείς δεν άνοιξε. Και μετά, όπως είπε, ο θόρυβος σταμάτησε απότομα.
Άρχισα να αγχώνομαι και να προσπαθώ να βρω κάποια εξήγηση. Της είπα ότι δεν μπορούσε να υπάρχει κανείς στο σπίτι μου. Εκείνη πρότεινε να καλέσουμε την αστυνομία, υποθέτοντας ότι μπορεί να ήταν διαρρήκτες. Αρνήθηκα και είπα ότι ίσως απλώς είχα ξεχάσει ανοιχτή την τηλεόραση.
Μπήκα στο διαμέρισμα και το έλεγξα προσεκτικά. Τα πράγματα ήταν στη θέση τους, η πόρτα δεν ήταν παραβιασμένη και επικρατούσε απόλυτη ησυχία. Κανένα ίχνος, κανένας ήχος. Βγήκα ξανά και είπα στη γειτόνισσα ότι πιθανότατα είχε κάνει λάθος. Και οι δύο αποφασίσαμε ότι επρόκειτο απλώς για μια παρεξήγηση.
Εκείνο το βράδυ προσπάθησα να ηρεμήσω, αλλά την επόμενη μέρα η ιστορία επαναλήφθηκε. Η γειτόνισσα με σταμάτησε ξανά και μου είπε ότι εκείνη την ημέρα ακουγόταν μια γυναικεία κραυγή από το διαμέρισμά μου.
Εκείνη τη στιγμή ένιωσα πραγματικά ανατριχίλα. Κατάλαβα ότι, όσο δεν ήμουν στο σπίτι, συνέβαινε κάτι παράξενο εκεί μέσα.
Εκείνη τη νύχτα σχεδόν δεν κοιμήθηκα. Οι σκέψεις δεν με άφηναν ήσυχη και το πρωί πήρα μια απόφαση. Τηλεφώνησα στον προϊστάμενό μου, είπα ότι δεν αισθανόμουν καλά και έμεινα στο σπίτι.
Στις 7:45 άνοιξα το γκαράζ, βγήκα με το αυτοκίνητο έτσι ώστε να με δουν οι γείτονες, μετά έσβησα τη μηχανή και έβαλα προσεκτικά το αυτοκίνητο ξανά μέσα. Γύρισα στο σπίτι και κρύφτηκα στο υπνοδωμάτιο κάτω από το κρεβάτι, προσπαθώντας να αναπνέω όσο πιο αθόρυβα γινόταν. Η καρδιά μου χτυπούσε τόσο δυνατά που μου φαινόταν πως ακουγόταν σε όλο το σπίτι.
Πέρασαν αρκετές ώρες μέσα σε απόλυτη σιωπή. Ήδη άρχιζα να πιστεύω ότι τρελαινόμουν, όταν γύρω στις έντεκα το πρωί άκουσα να ανοίγει η πόρτα της εισόδου.
Τα βήματα ήταν ήρεμα και σίγουρα, σαν να ήξερε ο άνθρωπος ακριβώς πού πήγαινε. Πέρασε τον διάδρομο και μπήκε στο υπνοδωμάτιο. Και τότε είδα το πρόσωπό του… 😨😱 Τη συνέχεια αυτής της ανατριχιαστικής ιστορίας την αφηγήθηκα στο πρώτο σχόλιο 👇👇
Όταν είδα τα πόδια του, όλα έγιναν αμέσως ξεκάθαρα. Ήταν ο πρώην σύντροφός μου. Είχαμε χωρίσει πριν από δύο μήνες και εκείνη τη στιγμή θυμήθηκα ότι δεν είχα πάρει ποτέ πίσω το δεύτερο κλειδί.
Γνώριζε τέλεια το πρόγραμμά μου και ερχόταν εδώ όσο εγώ έλειπα. Και δεν ήταν μόνος. Έφερνε άλλες γυναίκες, το έκανε επίτηδες, από εκδίκηση, πιστεύοντας ότι είχε αυτό το δικαίωμα.
Βγήκα από κάτω από το κρεβάτι και, μόλις με είδε, χλόμιασε. Δεν εξήγησα τίποτα και δεν προσπάθησα να ξεκαθαρίσω τίποτα. Κάλεσα αμέσως την αστυνομία και υπέβαλα μήνυση για παράνομη είσοδο σε ιδιωτικό χώρο.
Εκείνη την ημέρα κατάλαβα οριστικά ότι μερικές φορές ο πιο τρομακτικός άγνωστος είναι αυτός που κάποτε γνώριζες πολύ καλά.
