Ο σεΐχης ξόδευε για πολλά χρόνια τεράστια ποσά για τη θεραπεία του παράλυτου δίδυμου αδελφού του, όμως μετά την άφιξη μιας νέας νοσοκόμας παρατήρησε παράξενους μώλωπες στο σώμα του.
Ο άντρας σκέφτηκε ότι η νοσοκόμα φερόταν σκληρά στον ανήμπορο ασθενή, γι’ αυτό εγκατέστησε κρυφά κάμερες σε όλο το σπίτι. Όταν όμως μέσα στη νύχτα είδε την καταγραφή από την κρεβατοκάμαρα του αδελφού του, πάγωσε από τον τρόμο 😱
Ο Αμίρ και ο Σαμίρ ήταν δίδυμα αδέλφια και από την παιδική τους ηλικία ήταν σχεδόν αδύνατο να τους ξεχωρίσει κανείς.
Σπούδαζαν μαζί, έκαναν μαζί αθλητισμό και ακόμη και ως ενήλικες προσπαθούσαν να περνούν όσο περισσότερο χρόνο μπορούσαν ο ένας δίπλα στον άλλον. Παρά την τεράστια περιουσία της οικογένειας, τα δύο αδέλφια δεν έβλεπαν ποτέ ο ένας τον άλλον ως ανταγωνιστή.
Όμως πριν από μερικά χρόνια όλα άλλαξαν.
Ο Σαμίρ είχε ένα σοβαρό ατύχημα. Οι γιατροί κατάφεραν να του σώσουν τη ζωή, αλλά μετά από πολλές επεμβάσεις ανακοίνωσαν στην οικογένεια μια τρομερή είδηση: ο άντρας είχε χάσει σχεδόν ολοκληρωτικά την ικανότητα να κινείται.
Από εκείνη την ημέρα άλλαξε και η ζωή του Αμίρ.
Ο σεΐχης αρνήθηκε να στείλει τον αδελφό του σε ειδική κλινική και διαμόρφωσε γι’ αυτόν μια ολόκληρη πτέρυγα του σπιτιού του. Εκεί βρίσκονταν συνεχώς γιατροί, μασέρ και νοσοκόμες, ενώ αρκετές φορές τον μήνα έρχονταν ειδικοί από άλλες χώρες.
Ο Αμίρ ξόδευε τεράστια ποσά για τη θεραπεία του αδελφού του και δεχόταν σχεδόν οποιαδήποτε διαδικασία, αρκεί οι γιατροί να έλεγαν ότι υπήρχε έστω και μια μικρή πιθανότητα βελτίωσης.
Όμως τα χρόνια περνούσαν και ο Σαμίρ εξακολουθούσε να περνά σχεδόν όλο τον χρόνο του στο κρεβάτι ή σε αναπηρικό αμαξίδιο.
Με τον καιρό ο Αμίρ είχε πάψει να πιστεύει σε θαύματα, αλλά συνέχιζε να κάνει ό,τι μπορούσε.
Πριν από μερικούς μήνες, μία από τις μόνιμες νοσοκόμες παραιτήθηκε και στη θέση της εμφανίστηκε στο σπίτι μια νεαρή γυναίκα με το όνομα Λέιλα.
Από την αρχή φάνηκε λίγο παράξενη στον Αμίρ.
Σε αντίθεση με τους άλλους εργαζομένους, η Λέιλα σχεδόν ποτέ δεν παραπονιόταν για τη δύσκολη δουλειά, μπορούσε να περνά αρκετές ώρες συνεχόμενα με τον Σαμίρ και συχνά ζητούσε από τους άλλους υπαλλήλους να μην μπαίνουν στο δωμάτιο κατά τη διάρκεια των διαδικασιών.
Στην αρχή ο σεΐχης δεν είδε τίποτα κακό σε αυτό. Αντίθετα, του άρεσε το γεγονός ότι η νέα νοσοκόμα προσπαθούσε πραγματικά να φροντίζει τον αδελφό του.
Όμως περίπου δύο εβδομάδες αργότερα, ο Αμίρ παρατήρησε τον πρώτο μώλωπα.
Βοηθούσε τον Σαμίρ να αλλάξει ρούχα όταν είδε ένα μεγάλο σκούρο σημάδι στο πόδι του.
— Από πού προήλθε αυτό; — ρώτησε αμέσως ο άντρας.
Η Λέιλα απάντησε ήρεμα ότι ο Σαμίρ είχε χτυπήσει κατά λάθος στην άκρη του κρεβατιού όταν εκείνη τον μετέφερε στο αναπηρικό αμαξίδιο.
Ο Αμίρ αποφάσισε να μη δημιουργήσει σκηνή. Η φροντίδα ενός παράλυτου ανθρώπου ήταν πράγματι πολύ δύσκολη, επομένως κάτι τέτοιο μπορούσε να συμβεί κατά λάθος.
Ωστόσο, λίγες ημέρες αργότερα εμφανίστηκε ακόμη ένας μώλωπας και στη συνέχεια κι άλλοι. Αυτή τη φορά τα σημάδια βρίσκονταν στα χέρια, στα γόνατα και στο πλευρό.
Αυτό δεν άρεσε καθόλου στον Αμίρ.
Κάλεσε τη Λέιλα στο γραφείο του και τη ρώτησε ευθέως:
— Φέρεσαι άσχημα στον αδελφό μου;
Η γυναίκα χλόμιασε αμέσως.
— Φυσικά και όχι, κύριε. Δεν θα του έκανα ποτέ κακό.
— Τότε εξήγησέ μου γιατί εμφανίζονται συνεχώς μώλωπες στο σώμα του.
Η Λέιλα έμεινε σιωπηλή για μερικά δευτερόλεπτα και μετά είπε:
— Μερικές φορές συμβαίνει κατά τη διάρκεια της φροντίδας. Το σώμα του είναι πολύ αδύναμο.
Η απάντηση δεν έπεισε τον Αμίρ. Αυτό που τον φόβιζε περισσότερο ήταν ότι ο Σαμίρ σχεδόν δεν μπορούσε να εξηγήσει σωστά τι του συνέβαινε κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Ο Αμίρ άρχισε να σκέφτεται ότι η νοσοκόμα εκμεταλλευόταν σκόπιμα την αδυναμία του αδελφού του.
Το ίδιο βράδυ ο σεΐχης κάλεσε ειδικούς ασφαλείας. Τους διέταξε να εγκαταστήσουν μικρές κρυφές κάμερες στους διαδρόμους, στο σαλόνι και στο δωμάτιο του Σαμίρ.
Κανείς δεν έπρεπε να γνωρίζει για τις κάμερες.
Για αρκετές ημέρες ο Αμίρ παρακολουθούσε τις καταγραφές, αλλά δεν συνέβη τίποτα ύποπτο.
Η Λέιλα τάιζε τον Σαμίρ, του άλλαζε ρούχα, του έκανε μασάζ και τον βοηθούσε να μεταφερθεί στο αναπηρικό αμαξίδιο.
Ο άντρας είχε ήδη αρχίσει να πιστεύει ότι ίσως είχε κάνει λάθος.
Όμως ένα βράδυ αργά, ενώ καθόταν στο γραφείο του, άνοιξε τυχαία την κάμερα από την κρεβατοκάμαρα του αδελφού του.
Η Λέιλα έκλεισε την πόρτα του δωματίου από μέσα. Ο Αμίρ αμέσως υποψιάστηκε κάτι. Η γυναίκα πλησίασε το κρεβάτι, είπε κάτι στον Σαμίρ και ξαφνικά τράβηξε την κουβέρτα.
Ο σεΐχης πλησίασε περισσότερο στην οθόνη.
Στα επόμενα δευτερόλεπτα, όταν είδε τι έκανε η νοσοκόμα με τον παράλυτο αδελφό του, ο σεΐχης πάγωσε από τον τρόμο 😨😯 Η συνέχεια της ιστορίας βρίσκεται στο πρώτο σχόλιο 👇👇
Η Λέιλα έπιασε τον Σαμίρ από τα χέρια και άρχισε να τον σηκώνει αργά από το κρεβάτι.
Ο Αμίρ ήταν ήδη έτοιμος να καλέσει τη φρουρά, επειδή ήταν βέβαιος ότι η γυναίκα θα άφηνε τον αδελφό του να πέσει. Όμως ξαφνικά ο Σαμίρ ακούμπησε μόνος του το ένα πόδι στο πάτωμα. Μετά και το δεύτερο.
Ο Αμίρ σταμάτησε να αναπνέει.
Ο άντρας που για αρκετά χρόνια σχεδόν δεν μπορούσε να κινηθεί στεκόταν όρθιος δίπλα στο κρεβάτι.
Τα πόδια του έτρεμαν έντονα, ενώ η Λέιλα τον κρατούσε γερά από τα χέρια. Μετά από λίγα δευτερόλεπτα ο Σαμίρ έκανε ένα μικρό βήμα. Μετά άλλο ένα.
Εκείνη τη στιγμή τα πόδια του λύγισαν και έπεσε στο χαλί.
Η Λέιλα γονάτισε αμέσως δίπλα του και τον βοήθησε να σηκωθεί. Και τότε ο Αμίρ κατάλαβε επιτέλους από πού προέρχονταν οι μώλωπες.
Δεν εμφανίζονταν επειδή η νοσοκόμα κακομεταχειριζόταν τον αδελφό του.
Ο Σαμίρ έπεφτε κατά τη διάρκεια των κρυφών προσπαθειών του να μάθει ξανά να περπατά.
Ο σεΐχης έμεινε για αρκετά λεπτά να κοιτάζει την οθόνη, ανήμπορος να πιστέψει στα μάτια του.
Ήταν ήδη έτοιμος να τρέξει στο δωμάτιο του αδελφού του όταν άκουσε μέσα από το μικρόφωνο τη φωνή της Λέιλα.
— Σήμερα πήγε πολύ καλύτερα. Λίγο ακόμη και θα μπορέσεις να περπατήσεις μόνος σου.
Ο Σαμίρ ανέπνεε βαριά, αλλά ξαφνικά χαμογέλασε.
Και έπειτα απάντησε χαμηλόφωνα:
— Μην πεις ακόμη τίποτα στον Αμίρ. Θέλω να πάω μόνος μου μέχρι εκείνον.
Μετά από αυτά τα λόγια, ο σεΐχης έκρυψε το πρόσωπό του μέσα στα χέρια του.
