Για είκοσι χρόνια, η βασίλισσα τηρούσε έναν μόνο κανόνα: όποιος κατάφερνε να πετύχει τρεις φορές το μικροσκοπικό κέντρο του βασιλικού στόχου, θα αποκτούσε το δικαίωμα να ζητήσει μία ευχή — οποιαδήποτε ευχή μπορούσε νόμιμα να πραγματοποιήσει το στέμμα. Κανείς δεν είχε καταφέρει ποτέ να το κάνει, όμως όταν μια τεράστια νεαρή γυναίκα βγήκε στο κέντρο του πεδίου, συνέβη κάτι που άφησε τους πάντες σε απόλυτο σοκ 😳
Για είκοσι χρόνια, η βασίλισσα τηρούσε έναν παράξενο κανόνα: όποιος κατάφερνε να πετύχει τρεις συνεχόμενες φορές το μικροσκοπικό κέντρο του βασιλικού στόχου, θα αποκτούσε το δικαίωμα να ζητήσει μία ευχή — οποιαδήποτε ευχή μπορούσε νόμιμα να πραγματοποιήσει το στέμμα.
Όταν εμφανίστηκε για πρώτη φορά αυτό το έθιμο, ο κόσμος το θεώρησε μια όμορφη βασιλική παράδοση. Πολύ γρήγορα όμως, η δοκιμασία μετατράπηκε σχεδόν σε θρύλο.
Στην πλατεία έρχονταν οι καλύτεροι τοξότες από διάφορα μέρη του βασιλείου. Ανάμεσά τους υπήρχαν κυνηγοί ικανοί να χτυπήσουν ένα πουλί από τεράστια απόσταση, στρατιώτες που χειρίζονταν το τόξο εδώ και δεκαετίες, ακόμα και πρωταθλητές των βασιλικών αγώνων. Κάποιοι πετύχαιναν το κέντρο μία φορά, οι πιο τυχεροί δύο, αλλά η τρίτη βολή πάντοτε έφευγε στο πλάι.
Μερικοί ψιθύριζαν ότι οι υπηρέτες άλλαζαν σκόπιμα την απόσταση από τον στόχο ή τέντωναν κρυφά ένα ειδικό ύφασμα που έκανε τα βέλη να αποκλίνουν. Άλλοι υποστήριζαν ότι όλα οφείλονταν απλώς στην πίεση: μετά από δύο τέλειες βολές, ο άνθρωπος άρχιζε να συνειδητοποιεί πόσο κοντά βρισκόταν στην εκπλήρωση του ονείρου του και τα χέρια του άρχιζαν αναπόφευκτα να τρέμουν.
Όπως κι αν ήταν, οι υποψήφιοι γίνονταν όλο και περισσότεροι.
Ο λόγος ήταν απλός. Επιτρεπόταν να ζητήσει κανείς σχεδόν τα πάντα: χρυσό, γη, ένα σπίτι, απαλλαγή από χρέη ή μια θέση στην αυλή. Γι’ αυτό, την ημέρα της επόμενης δοκιμασίας, η τεράστια αρένα ήταν και πάλι κατάμεστη.
Όταν ο κήρυκας ανακοίνωσε την επόμενη συμμετέχουσα, από την πύλη βγήκε αργά μια πολύ μεγαλόσωμη νεαρή γυναίκα κρατώντας ένα βαρύ τόξο στα χέρια. Την έλεγαν Ρόουζ.
Για μερικά δευτερόλεπτα, οι θεατές απλώς την κοιτούσαν και ύστερα άρχισαν να ακούγονται γέλια από τις εξέδρες.
— Ήρθε όντως για να ρίξει ή για να κρύψει τον στόχο με το σώμα της; — φώναξε κάποιος.
— Κοιτάξτε τα δάχτυλά της! Πώς θα καταφέρει καν να κρατήσει μια τόσο λεπτή χορδή;
— Θα κουραστεί πριν καν φτάσει στη γραμμή βολής!
Τα γέλια γίνονταν όλο και πιο δυνατά.
Η Ρόουζ ήταν πράγματι πολύ πιο μεγαλόσωμη από τους περισσότερους ανθρώπους γύρω της. Φορούσε ένα απλό καφέ φόρεμα, τα μαλλιά της ήταν πρόχειρα δεμένα και στα χέρια της φαίνονταν φθαρμένα δερμάτινα λουριά.
Ακόμα και η βασίλισσα, που καθόταν σε έναν χρυσό θρόνο, χαμογέλασε.
— Οι καλύτεροι τοξότες του στρατού μου δεν κατάφεραν να περάσουν αυτή τη δοκιμασία, — είπε στον σύμβουλό της αρκετά δυνατά ώστε να την ακούσουν οι πιο κοντινοί αυλικοί. — Αναρωτιέμαι γιατί αυτή η κοπέλα αποφάσισε να γίνει περίγελος.
Η Ρόουζ τα άκουσε όλα, αλλά δεν απάντησε λέξη. Στάθηκε ήρεμα στο σημειωμένο σημείο, έλεγξε τη χορδή και κοίταξε τον μακρινό στόχο.
Σιγά σιγά, η αρένα βυθίστηκε στη σιωπή. Η Ρόουζ σήκωσε το τόξο. Και τότε έκανε κάτι που άφησε όλους στην αρένα παγωμένους από το σοκ 😳😱 Η συνέχεια της ιστορίας βρίσκεται στο πρώτο σχόλιο 👇👇
Το πρώτο βέλος διέσχισε τον αέρα σφυρίζοντας και καρφώθηκε ακριβώς στο μικροσκοπικό κέντρο. Από τις εξέδρες ακούστηκαν έκπληκτες φωνές. Κάποιοι πίστεψαν ότι απλώς στάθηκε τυχερή.
Η Ρόουζ πήρε το δεύτερο βέλος, τέντωσε τη χορδή και έριξε σχεδόν χωρίς παύση. Το βέλος καρφώθηκε δίπλα στο πρώτο. Ακριβώς στο κέντρο. Το χαμόγελο εξαφανίστηκε από το πρόσωπο της βασίλισσας.
Τώρα επικρατούσε τέτοια σιωπή στην αρένα, που μπορούσε κανείς να ακούσει τον άνεμο να κουνά τα λάβαρα πάνω από τα τείχη του κάστρου.
Η Ρόουζ έβγαλε αργά το τρίτο βέλος. Αυτή τη φορά, ακόμα και εκείνοι που πριν λίγο την κορόιδευαν έμειναν σιωπηλοί.
Τέντωσε τη χορδή, κράτησε την αναπνοή της και άφησε το βέλος.
Το τρίτο βέλος χτύπησε ακριβώς ανάμεσα στα δύο προηγούμενα.
Για μερικά δευτερόλεπτα, κανείς δεν κινήθηκε και ύστερα ολόκληρη η αρένα ξέσπασε σε κραυγές.
Η βασίλισσα σηκώθηκε από τον θρόνο.
— Εδώ και είκοσι χρόνια κανείς δεν έχει καταφέρει κάτι τέτοιο, — είπε. — Κέρδισες την ευχή σου. Πες μου τι θέλεις. Χρυσό; Γη; Ένα σπίτι; Έναν βασιλικό τίτλο;
Η Ρόουζ κατέβασε το τόξο.
— Δεν χρειάζομαι τίποτα από αυτά.
Πλησίασε αργά προς τον θρόνο.
— Θέλω να επανεξετάσετε την υπόθεση του συζύγου μου.
Στο πρόσωπο της βασίλισσας εμφανίστηκε έκπληξη.
Αποδείχθηκε ότι πέντε χρόνια νωρίτερα, ο σύζυγος της Ρόουζ είχε κατηγορηθεί για τη δολοφονία ενός βασιλικού φοροεισπράκτορα. Είχαν εμφανιστεί αρκετοί μάρτυρες εναντίον του και ο άντρας είχε σταλεί στη φυλακή, παρόλο που μέχρι το τέλος επέμενε ότι ήταν αθώος.
Η Ρόουζ είχε προσπαθήσει να πετύχει νέα έρευνα, είχε γράψει αιτήσεις, είχε απευθυνθεί σε αξιωματούχους και είχε ακόμη πουλήσει πράγματά της για να πληρώσει δικηγόρους, αλλά κανείς δεν ήθελε να ξανανοίξει μια υπόθεση που θεωρούνταν προ πολλού κλεισμένη.
Τότε θυμήθηκε τη βασιλική δοκιμασία.
Για πέντε χρόνια, η Ρόουζ προπονούνταν κάθε μέρα.
Στην αρχή, τα βέλη της μόλις που πετύχαιναν τον στόχο. Ύστερα έμαθε να πετυχαίνει τον κύκλο και αργότερα το κέντρο. Προπονούνταν στη βροχή, στο κρύο και ακόμη κι όταν τα δάχτυλά της μάτωναν από τη χορδή.
Δεν είχε έρθει στην αρένα για τη δόξα.
Μερικές εβδομάδες αργότερα, η υπόθεση πράγματι επανεξετάστηκε.
Αποδείχθηκε ότι ένας από τους βασικούς μάρτυρες είχε πάρει χρήματα για ψευδή κατάθεση και ότι ο πραγματικός εγκληματίας ζούσε όλο αυτό το διάστημα σε μια γειτονική πόλη με άλλο όνομα.
Ο σύζυγος της Ρόουζ αφέθηκε ελεύθερος.
