Προσπαθώντας να ταπεινώσουν τη νεοφερμένη κοπέλα, οι συνάδελφοί της τής έκοψαν με τη βία τα μακριά μαλλιά και στη συνέχεια γελούσαν βλέποντας τα δάκρυά της. Όμως ούτε που μπορούσαν να φανταστούν ποια ήταν στην πραγματικότητα αυτή η ήσυχη νεοφερμένη και τι θα τους έκανε μόλις λίγα λεπτά αργότερα 😱
Όταν μια νέα λοχίας μετατέθηκε στη μονάδα, όλοι την πρόσεξαν από την πρώτη κιόλας μέρα. Όχι επειδή προσπαθούσε να τραβήξει την προσοχή ή συμπεριφερόταν προκλητικά. Αντίθετα, η κοπέλα σχεδόν δεν μιλούσε με κανέναν, εκτελούσε ήρεμα τις διαταγές και προσπαθούσε να μένει μακριά από συγκρούσεις.
Υπήρχε όμως μια λεπτομέρεια που ήταν αδύνατο να μην προσέξει κανείς. Η κοπέλα είχε πολύ μακριά, σκούρα μαλλιά, που έφταναν σχεδόν μέχρι τη μέση της. Στην υπηρεσία τα έδενε πάντα σε μια σφιχτή, ψηλή αλογοουρά, οπότε δεν παραβίαζε κανέναν κανονισμό.
Ιδιαίτερα γρήγορα την πρόσεξε μια μικρή ομάδα στρατιωτών των ειδικών δυνάμεων, τους οποίους γνώριζαν σχεδόν όλοι στη μονάδα.
Στις αποστολές πραγματικά δεν είχαν αντίπαλο. Θεωρούνταν από τους καλύτερους μαχητές της μονάδας, πυροβολούσαν εξαιρετικά, άντεχαν τεράστιες καταπονήσεις και αρκετές φορές είχαν σώσει συναδέλφους τους από επικίνδυνες καταστάσεις. Η διοίκηση τους εκτιμούσε ως επαγγελματίες, αλλά ο χαρακτήρας αυτών των ανδρών απείχε πολύ από το να είναι υποδειγματικός.
Τους άρεσε να κοροϊδεύουν τους νεοφερμένους, προκαλούσαν καβγάδες και έψαχναν συνεχώς κάποιον για να τον χλευάσουν.
Στην αρχή απλώς έκαναν αστεία για τα μαλλιά της κοπέλας.
— Ε, λοχία, πρόσεχε την αλογοουρά σου, μην την πιάσεις καμιά μέρα στην πόρτα, — γέλασε ένας από αυτούς.
Ένας άλλος πρότεινε να της κόψουν τα μαλλιά και να φτιάξουν από αυτά μια σφουγγαρίστρα για τον στρατώνα.
— Φαντάζεστε πόσα χρήματα θα γλιτώσει η μονάδα από την καθαριότητα;
Οι υπόλοιποι ξέσπασαν σε δυνατά γέλια.
Η κοπέλα δεν αντιδρούσε καθόλου. Περνούσε δίπλα τους σαν να μην είχε ακούσει απολύτως τίποτα, και αυτό, για κάποιον λόγο, τους εκνεύριζε ακόμη περισσότερο.
Λίγες ημέρες αργότερα, την πλησίασε ένας αρχιλοχίας, τον οποίο οι υπόλοιποι θεωρούσαν αρχηγό της παρέας.
— Πρέπει να κόψεις τα μαλλιά σου.
Η κοπέλα τον κοίταξε ήρεμα.
— Γιατί;
— Επειδή το είπα εγώ. Σε μια αποστολή τα μαλλιά σου θα σε εμποδίζουν. Θα πιαστούν κάπου και μετά θα πρέπει να τρέχουμε να σε σώσουμε.
— Γνωρίζω πολύ καλά τον κανονισμό, λοχία. Τα μαλλιά μου είναι δεμένα και δεν παραβιάζουν καμία απαίτηση. Κατά τη διάρκεια μιας επιχείρησης θα τα δέσω ακόμη πιο σφιχτά.
Ο άνδρας χαμογέλασε ειρωνικά.
Προφανώς περίμενε ότι η νεοφερμένη θα φοβόταν και θα συμφωνούσε αμέσως.
— Δεν σου έδωσα συμβουλή. Σου είπα να κόψεις τα μαλλιά σου.
— Κι εγώ είπα ότι δεν πρόκειται να το κάνω.
Μετά από αυτό, η κοπέλα απλώς γύρισε την πλάτη της και έφυγε.
Για τον αρχιλοχία αυτό ήταν πραγματική ταπείνωση. Δίπλα του βρίσκονταν οι φίλοι του, οι οποίοι είχαν δει μια απλή νεοφερμένη να αρνείται ήρεμα να υπακούσει στην απαίτησή του.
Τις επόμενες ημέρες οι κοροϊδίες έγιναν ακόμη χειρότερες. Οι άνδρες τραβούσαν επίτηδες την αλογοουρά της όταν περνούσαν δίπλα της, τη ρωτούσαν πότε επιτέλους θα έφερνε το ψαλίδι και μια μέρα ένας από αυτούς κόλλησε ακόμη και ένα σημείωμα στο ντουλάπι της: «Το κομμωτήριο λειτουργεί όλο το εικοσιτετράωρο».
Εκείνη κάθε φορά παρέμενε σιωπηλή. Και οι άνδρες αποφάσισαν ότι αυτό μπορούσε να σημαίνει μόνο ένα πράγμα — η κοπέλα τούς φοβόταν.
Ένα βράδυ επέστρεψε στο δωμάτιο για να πάρει κάποια πράγματά της και κατάλαβε αμέσως ότι κάτι δεν πήγαινε καλά.
Μέσα την περίμεναν ήδη τέσσερις άνδρες. Η πόρτα έκλεισε πίσω της.
— Τελευταία ευκαιρία, λοχία, — είπε ο ίδιος άνδρας. — Θα το κάνεις μόνη σου ή να σε βοηθήσουμε εμείς;
Η κοπέλα κοίταξε την κουρευτική μηχανή στο χέρι του.
— Μην τολμήσετε να με αγγίξετε.
Οι άνδρες γέλασαν. Δύο την πλησίασαν από πίσω και της ακινητοποίησαν τα χέρια, ο τρίτος την κρατούσε από τον ώμο, ενώ ο αρχιλοχίας άρπαξε τη μακριά αλογοουρά της.
Ένα δευτερόλεπτο αργότερα ακούστηκε ο ήχος της κουρευτικής μηχανής. Η κοπέλα προσπάθησε να ξεφύγει, αλλά οι άνδρες την κρατούσαν πολύ δυνατά. Μακριές τούφες μαλλιών έπεφταν η μία μετά την άλλη στο πάτωμα.
— Τώρα τουλάχιστον δεν θα σε εμποδίζει τίποτα στις αποστολές, — γέλασε ένας από αυτούς.
Όταν όλα τελείωσαν, οι άνδρες άφησαν την κοπέλα. Εκείνη σήκωσε αργά το χέρι και άγγιξε το κεφάλι της. Από τα μακριά μαλλιά που άφηνε να μεγαλώνουν τόσα χρόνια, σχεδόν τίποτα δεν είχε απομείνει.
Τα μάτια της γέμισαν δάκρυα, αλλά προσπαθούσε με όλες της τις δυνάμεις να μην κλάψει μπροστά τους.
Οι άνδρες συνέχισαν να γελούν, πεπεισμένοι ότι είχαν ταπεινώσει οριστικά τη νεοφερμένη.
Όμως κανείς τους δεν μπορούσε ούτε να φανταστεί τι θα συνέβαινε μόλις λίγα λεπτά αργότερα. 😱😯 Η συνέχεια της ιστορίας βρίσκεται στο πρώτο σχόλιο 👇👇
Ο αρχιλοχίας ήταν ο πρώτος που παρατήρησε ότι η κοπέλα είχε κλειδώσει την πόρτα.
— Τι κάνεις;
Εκείνη γύρισε σιωπηλά το κλειδί στην κλειδαριά. Ο άνδρας χαμογέλασε ειρωνικά και έκανε ένα βήμα προς το μέρος της. Αυτό ήταν το λάθος του.
Η κοπέλα έριξε τον πρώτο στο πάτωμα μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Ο δεύτερος προσπάθησε να την αρπάξει από πίσω, αλλά σχεδόν αμέσως βρέθηκε στο πάτωμα δίπλα του. Τότε επενέβησαν και οι υπόλοιποι.
Τα γέλια σταμάτησαν.
Λίγα λεπτά αργότερα, ο θόρυβος ακούστηκε στον διάδρομο. Όταν έτρεξαν εκεί άλλοι στρατιώτες, αντίκρισαν μια εικόνα που ολόκληρη η μονάδα θα συζητούσε για πολύ καιρό.
Τέσσερις από τους καλύτερους μαχητές των ειδικών δυνάμεων βρίσκονταν πεσμένοι στο πάτωμα. Ο ένας είχε σκισμένο χείλος, ο δεύτερος κρατούσε τον ώμο του, ο τρίτος βογκούσε από τον πόνο στο πόδι, ενώ ο αρχιλοχίας καθόταν δίπλα στο κρεβάτι με τη μύτη του γεμάτη αίματα και ένα εντελώς αποσβολωμένο βλέμμα.
Στη μέση του δωματίου στεκόταν η κοπέλα με το κεφάλι σχεδόν εντελώς ξυρισμένο.
Αργότερα, και οι πέντε κλήθηκαν στο γραφείο του διοικητή. Οι άνδρες εξηγούσαν για πολλή ώρα τι είχε συμβεί, διέκοπταν ο ένας τον άλλον και προσπαθούσαν να αποδείξουν ότι η κοπέλα είχε επιτεθεί πρώτη.
Ο διοικητής δεν απάντησε τίποτα και ζήτησε από τον καθένα να γράψει μια αναφορά.
Η κοπέλα τελείωσε πρώτη. Στο χαρτί της υπήρχε μόνο μία πρόταση:
«Συμπεριφέρθηκαν σαν ηλίθιοι και πήραν αυτό που τους άξιζε».
