Δύο ώρες πριν από τον γάμο, η πεθερά μου κατέστρεψε επίτηδες το νυφικό μου και μετά έκανε πως όλα συνέβησαν κατά λάθος. Όμως δεν μπορούσε καν να φανταστεί ότι, λίγες ώρες αργότερα, η ίδια δεν θα μπορούσε να μπει στον γάμο του ίδιου της του γιου 😳
Έμεναν περίπου δύο ώρες μέχρι την τελετή. Καθόμουν μπροστά στον καθρέφτη στο δωμάτιο του ξενοδοχείου, ενώ η μακιγιέζ διόρθωνε το μακιγιάζ μου και η κομμώτρια στερέωνε τις τελευταίες τούφες των μαλλιών μου.
Σχεδόν δεν ήμουν καθόλου αγχωμένη. Αντίθετα, μου φαινόταν πως επιτέλους όλα πήγαιναν ακριβώς όπως τα είχα ονειρευτεί.
Όταν οι κοπέλες τελείωσαν, πλησίασα το νυφικό.
Ήταν κρεμασμένο δίπλα στην ντουλάπα και για λίγα δευτερόλεπτα απλώς στεκόμουν και το κοιτούσα. Είχα διαλέξει αυτό το φόρεμα επί μήνες, είχα πάει αρκετές φορές για πρόβα και είχα μάλιστα απορρίψει ένα άλλο, παρόλο που ήταν φθηνότερο.
Ήθελα ο μέλλων σύζυγός μου να με δει για πρώτη φορά ακριβώς με αυτό το φόρεμα.
Ήμουν έτοιμη να αλλάξω όταν η πόρτα του δωματίου άνοιξε ξαφνικά. Στο κατώφλι εμφανίστηκε η μέλλουσα πεθερά μου, η Ρεγγίνα.
Στο ένα χέρι κρατούσε μια μικρή τσάντα και στο άλλο ένα ποτήρι κόκκινο κρασί.
Αμέσως ένιωσα να σφίγγομαι.
— Ακόμα δεν είσαι έτοιμη; — ρώτησε δυσαρεστημένη. — Ο γιος μου δεν του αρέσει να περιμένει, γι’ αυτό βιάσου.
Δεν της απάντησα.
Τους τελευταίους μήνες είχα καταλάβει ότι ήταν μάταιο να μαλώνω με τη Ρεγγίνα. Καμία απάντησή μου δεν της ήταν ποτέ αρκετή, οπότε απλώς έσκυψα και άρχισα να ισιώνω προσεκτικά το τελείωμα του φορέματος.
Εκείνη τη στιγμή ένιωσα κάτι κρύο να πέφτει πάνω στο χέρι μου.
Σχεδόν αμέσως, ένα σκούρο κόκκινο υγρό άρχισε να κυλά πάνω στο λευκό ύφασμα.
— Ωχ — την άκουσα να λέει.
Σήκωσα απότομα το κεφάλι. Η Ρεγγίνα στεκόταν δίπλα μου με το άδειο ποτήρι.
Αλλά αυτό που με συγκλόνισε περισσότερο δεν ήταν καν αυτό. Χαμογελούσε. Μόνο για ένα δευτερόλεπτο, πριν πάρει τρομαγμένη έκφραση.
— Συγγνώμη, έγινε κατά λάθος — είπε. — Μου έτρεμε το χέρι.
Κοιτούσα πότε εκείνη και πότε τον τεράστιο κόκκινο λεκέ στη μέση του φορέματος. Το κρασί είχε ποτίσει το ύφασμα σχεδόν αμέσως. Άρπαξα το φόρεμα και έτρεξα στο μπάνιο. Χαρτοπετσέτες, νερό, πετσέτες — δοκίμασα ό,τι είχα πρόχειρο.
Αλλά τα πράγματα γίνονταν μόνο χειρότερα.
Ο κόκκινος λεκές απλωνόταν πάνω στο λευκό ύφασμα, αφήνοντας ροζ σημάδια.
Η Ρεγγίνα με παρακολουθούσε για λίγα λεπτά από την πόρτα και ύστερα είπε ήρεμα:
— Μάλλον θα πρέπει να φορέσεις κάτι άλλο. Ή να αναβάλεις τον γάμο.
Τότε ακριβώς κατάλαβα οριστικά ότι δεν είχε συμβεί κανένα ατύχημα. Το είχε κάνει επίτηδες.
Η Ρεγγίνα με μισούσε σχεδόν από την πρώτη μέρα που γνωριστήκαμε. Στην αρχή έλεγε στον γιο της ότι δεν του ταίριαζα. Μετά έλεγε στους συγγενείς ότι δήθεν τον παντρευόμουν για τα χρήματά του. Αρκετές φορές προκαλούσε επίτηδες καβγάδες πριν από τις συναντήσεις μας και προσπαθούσε συνεχώς να τον πείσει να αναβάλει τον γάμο.
Αλλά το κατεστραμμένο φόρεμα ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Η πεθερά μου δεν ήξερε ακόμα τι θα έκανα ως απάντηση 😰😨 Η συνέχεια της ιστορίας βρίσκεται στο πρώτο σχόλιο 👇👇
Κλειδώθηκα στο μπάνιο και, για πρώτη φορά όλη εκείνη την ημέρα, έκλαψα. Δέκα λεπτά αργότερα έπλυνα το πρόσωπό μου, διόρθωσα το μακιγιάζ μου και έβγαλα το δεύτερο φόρεμά μου.
Σκόπευα να το φορέσω μόνο το βράδυ, στη δεξίωση. Ήταν πολύ πιο απλό και δεν έμοιαζε καθόλου με το νυφικό που είχα ονειρευτεί.
Αλλά δεν είχα καμία πρόθεση να ακυρώσω τον γάμο. Ενώ η φίλη μου με βοηθούσε να αλλάξω, πήρα το τηλέφωνο και έκανα ένα τηλεφώνημα.
Κάλεσα μια εταιρεία ασφαλείας. Μισή ώρα αργότερα, στην είσοδο του εστιατορίου στέκονταν ήδη δύο άντρες, στους οποίους είχα δείξει εκ των προτέρων μια φωτογραφία της Ρεγγίνα.
Η οδηγία ήταν πολύ απλή. Δεν έπρεπε να την αφήσουν να μπει.
Όταν φτάσαμε, οι καλεσμένοι είχαν ήδη αρχίσει να μαζεύονται στην αίθουσα. Η Ρεγγίνα εμφανίστηκε περίπου είκοσι λεπτά αργότερα.
Στην αρχή δεν κατάλαβε καν γιατί ο άντρας της ασφάλειας της έκλεισε τον δρόμο.
— Ξέρετε ποια είμαι; — ρώτησε αγανακτισμένη. — Είμαι η μητέρα του γαμπρού.
— Το ξέρουμε — απάντησε ήρεμα ο άντρας. — Αλλά μας ζήτησαν να μην σας αφήσουμε να μπείτε.
Η Ρεγγίνα έκανε πραγματικό σκάνδαλο.
Άρχισε να απαιτεί να δει τον αρραβωνιαστικό μου, φώναζε ότι είχα τρελαθεί και υποσχόταν ότι μετά τον γάμο εκείνος θα τα κανόνιζε όλα μαζί μου.
Τότε ο αρραβωνιαστικός μου βγήκε ο ίδιος να της μιλήσει.
Εγώ στεκόμουν λίγο πιο πέρα και είδα το πρόσωπο της Ρεγγίνα να αλλάζει αμέσως.
Προφανώς περίμενε ότι ο γιος της θα ανάγκαζε την ασφάλεια να την αφήσει να περάσει.
Αλλά εκείνος την κοίταξε και είπε ήρεμα:
— Μαμά, αυτή τη φορά ξεπέρασες κάθε όριο. Αν δεν σου αρέσει η γυναίκα μου, δεν έχει νόημα να μείνεις εδώ. Γιατί στο τέλος μπορεί και η γαμήλια τούρτα να καταστραφεί «κατά λάθος».
Η Ρεγγίνα τον κοιτούσε για μερικά δευτερόλεπτα χωρίς να λέει τίποτα. Ήταν φανερό ότι δεν μπορούσε να πιστέψει πως ο ίδιος της ο γιος της μιλούσε έτσι. Ύστερα γύρισε το βλέμμα της προς εμένα.
Ίσως μόνο τότε κατάλαβε ότι δεν είχε καταστρέψει τον δικό μου γάμο. Απλώς είχε καταφέρει, για πρώτη φορά έπειτα από πολλά χρόνια, ο γιος της να μην πάρει το μέρος της.
