Κατά τη διάρκεια του γάμου, ο γαμπρός παρατήρησε ότι η νύφη δεν είχε σηκώσει το πέπλο της εδώ και αρκετές ώρες και έκρυβε συνεχώς το πρόσωπό της. Στην αρχή σκέφτηκε ότι απλώς ντρεπόταν, αλλά όταν τελικά έμειναν μόνοι, ο άντρας σήκωσε προσεκτικά το πέπλο της και, μόλις είδε το πρόσωπο της νύφης, πάγωσε από το σοκ 😮
Ο Ρατζίβ ήταν είκοσι οκτώ ετών και είχε μεγαλώσει σε μια οικογένεια όπου πολλές παλιές παραδόσεις εξακολουθούσαν να τηρούνται.
Όταν οι γονείς του τού ανακοίνωσαν ότι είχαν βρει νύφη για εκείνον, ο άντρας δεν έφερε αντίρρηση. Η κοπέλα λεγόταν Ανάνια, ήταν είκοσι τεσσάρων ετών, εργαζόταν ως δασκάλα και ζούσε μαζί με τους γονείς της σε μια άλλη πόλη.
Σύμφωνα με το έθιμο των δύο οικογενειών, πριν από τον γάμο οι δύο νέοι μπορούσαν να μιλούν μεταξύ τους, αλλά ο Ρατζίβ δεν έπρεπε να δει το πρόσωπο της μελλοντικής του συζύγου.
Στην αρχή αυτό του φαινόταν παράξενο, αλλά σταδιακά οι τηλεφωνικές συνομιλίες με την Ανάνια έγιναν μέρος της ζωής του. Μιλούσαν σχεδόν κάθε βράδυ και έλεγαν ο ένας στον άλλον για τη δουλειά, την οικογένεια και τα σχέδιά τους για το μέλλον.
Ο Ρατζίβ ήθελε όλο και περισσότερο να δει την κοπέλα, της οποίας η φωνή είχε γίνει πλέον τόσο οικεία γι’ αυτόν, αλλά αποφάσισε να περιμένει μέχρι τον γάμο.
Επιτέλους έφτασε η πολυαναμενόμενη ημέρα.
Όταν έφεραν την Ανάνια στην αίθουσα, το πρόσωπό της ήταν εντελώς κρυμμένο κάτω από ένα μακρύ ροζ πέπλο. Ο Ρατζίβ χαμογέλασε όταν είδε τη μελλοντική του σύζυγο, όμως σχεδόν αμέσως παρατήρησε κάτι παράξενο.
Η Ανάνια ήταν υπερβολικά αγχωμένη.
Τα χέρια της έτρεμαν και κάθε φορά που κάποιος από τους συγγενείς προσπαθούσε να τακτοποιήσει το πέπλο της, η κοπέλα κρατούσε αμέσως το ύφασμα κοντά στο πρόσωπό της.
Ο Ρατζίβ σκέφτηκε ότι απλώς ήταν νευρική.
Κατά τη διάρκεια της τελετής, η Ανάνια σχεδόν δεν μιλούσε. Αρκετές φορές ο άντρας τη ρώτησε χαμηλόφωνα αν όλα ήταν καλά και κάθε φορά έπαιρνε την ίδια απάντηση:
— Ναι, όλα είναι καλά.
Όμως η φωνή της έλεγε κάτι εντελώς διαφορετικό.
Μετά τον γάμο, οι συγγενείς συνέχισαν για πολλή ώρα να συγχαίρουν τους νεόνυμφους, να φωτογραφίζονται μαζί τους και να τους φέρνουν δώρα. Όλο αυτό το διάστημα η Ανάνια δεν σήκωσε το πέπλο της.
Μόνο αργά το βράδυ έμειναν επιτέλους μόνοι.
Ο Ρατζίβ κάθισε δίπλα στη γυναίκα του και χαμογέλασε.
— Φαίνεται πως τώρα επιτέλους μου επιτρέπεται να σε δω.
Άπλωσε το χέρι του προς το πέπλο, αλλά η Ανάνια το έπιασε ξαφνικά.
— Μήπως όχι τώρα;
Ο Ρατζίβ την κοίταξε έκπληκτος.
— Γιατί;
— Απλώς είμαι κουρασμένη.
Ο άντρας ένιωσε ότι του έκρυβε κάτι.
— Ανάνια, κοίταξέ με.
Εκείνη παρέμεινε σιωπηλή.
— Τι συνέβη;
— Τίποτα.
Ο Ρατζίβ απομάκρυνε προσεκτικά το χέρι της και σήκωσε αργά το πέπλο.
Ήταν η πρώτη φορά που έβλεπε το πρόσωπο της γυναίκας που μόλις είχε παντρευτεί.
Όμως αντί για χαμόγελο, στο πρόσωπό του εμφανίστηκε μια έκφραση σοκ. Ο γαμπρός σίγουρα δεν περίμενε να δει κάτι τέτοιο 😨😱 Τη συνέχεια της ιστορίας μπορείτε να τη βρείτε στο πρώτο σχόλιο 👇👇
Το αριστερό μάγουλο της Ανάνια ήταν κόκκινο και ελαφρώς πρησμένο. Στο δέρμα της φαίνονταν καθαρά σημάδια από δάχτυλα, ενώ κοντά στα χείλη της υπήρχε μια μικρή πληγή.
— Ποιος σε χτύπησε;
Η κοπέλα γύρισε αμέσως το πρόσωπό της.
— Δεν έχει σημασία.
— Ποιος;
Η Ανάνια παρέμεινε σιωπηλή.
Ο Ρατζίβ άρχισε να θυμάται ολόκληρη την ημέρα. Δίπλα στη νύφη βρίσκονταν συνεχώς συγγενείς, φίλες και γυναίκες και από τις δύο οικογένειες. Ένας ξένος απλώς δεν θα μπορούσε να την πλησιάσει χωρίς να γίνει αντιληπτός.
Άρα, ήταν κάποιος που η Ανάνια εμπιστευόταν.
— Συνέβη σήμερα;
Η κοπέλα έγνεψε καταφατικά.
— Πριν από την τελετή;
Έγνεψε ξανά.
Ο Ρατζίβ ένιωσε τα πάντα μέσα του να σφίγγονται.
— Γιατί δεν μου είπες τίποτα;
Η Ανάνια σήκωσε τα μάτια της και τον κοίταξε.
— Επειδή μου το απαγόρευσαν.
Αυτά τα λόγια ανησύχησαν ακόμη περισσότερο τον άντρα.
Κάθισε πιο κοντά της και της ζήτησε να του τα διηγηθεί όλα από την αρχή.
Η Ανάνια δίστασε για πολλή ώρα, αλλά τελικά παραδέχτηκε ότι περίπου είκοσι λεπτά πριν από την τελετή μπήκε μια γυναίκα στο δωμάτιο όπου εκείνη ετοιμαζόταν για τον γάμο.
Ζήτησε από όλους τους άλλους να βγουν έξω, λέγοντας ότι ήθελε να μιλήσει ιδιαιτέρως με τη νύφη.
Στην αρχή η γυναίκα μιλούσε ήρεμα.
Ρώτησε την Ανάνια αν ήταν σίγουρη ότι ήθελε να παντρευτεί τον Ρατζίβ.
Και μετά είπε ξαφνικά:
— Έχεις ακόμα χρόνο να φύγεις.
Η Ανάνια σκέφτηκε ότι επρόκειτο για κάποιο παράξενο τεστ, γι’ αυτό απάντησε ότι αγαπούσε τον Ρατζίβ και δεν σκόπευε να ακυρώσει τον γάμο.
Μετά από αυτά τα λόγια, η έκφραση της γυναίκας άλλαξε.
Δήλωσε ότι η Ανάνια δεν ήταν κατάλληλη για αυτόν τον άντρα, ότι μετά τον γάμο θα έφερνε μόνο προβλήματα στην οικογένεια και ότι αυτός ο γάμος δεν έπρεπε ποτέ να γίνει.
Η κοπέλα προσπάθησε να βγει από το δωμάτιο.
Όμως η γυναίκα την άρπαξε από το χέρι.
Και όταν η Ανάνια απαίτησε να την αφήσει, δέχτηκε ένα δυνατό χαστούκι.
Το χτύπημα ήταν τόσο ξαφνικό, που η κοπέλα μετά βίας κατάφερε να παραμείνει όρθια.
Μετά από αυτό, η γυναίκα πλησίασε κοντά της και την προειδοποίησε χαμηλόφωνα:
— Αν του το πεις, δεν θα είσαι η μόνη που θα το μετανιώσει.
Ο Ρατζίβ άκουγε τη γυναίκα του με σφιγμένες γροθιές.
— Πες μου μόνο ένα πράγμα. Ποια είναι αυτή η γυναίκα;
Η Ανάνια τον κοίταξε και δάκρυα άρχισαν να κυλούν στα μάγουλά της.
Για μερικά δευτερόλεπτα δεν μπορούσε να προφέρει ούτε μία λέξη.
Και μετά απάντησε χαμηλόφωνα:
— Η μητέρα σου.
Ο Ρατζίβ πάγωσε.
Όμως το πιο τρομακτικό το έμαθε λίγο αργότερα.
Η μητέρα του ήταν αντίθετη σε αυτόν τον γάμο από την αρχή, επειδή η οικογένεια της Ανάνια ήταν πολύ φτωχότερη από τη δική τους. Ήλπιζε ότι ο γιος της θα παντρευόταν την κόρη ενός πλούσιου γνωστού και μέχρι την τελευταία στιγμή προσπαθούσε να αναγκάσει την Ανάνια να εγκαταλείψει μόνη της τον γάμο.
