Την πρώτη κιόλας μέρα στη φυλακή, οι τρεις πιο επικίνδυνες κρατούμενες περικύκλωσαν μια 78χρονη ηλικιωμένη γυναίκα και απαίτησαν να τους δώσει όλα όσα είχε μαζί της. Όταν εκείνη αρνήθηκε, άρχισαν να τη χτυπούν βάναυσα, χωρίς καν να φαντάζονται ότι πολύ σύντομα θα συνέβαινε κάτι που καμία τους δεν περίμενε 😨
Η ηλικιωμένη μεταφέρθηκε στη φυλακή νωρίς το πρωί. Σχεδόν δεν μιλούσε, απλώς κρατούσε σφιχτά στο στήθος της μια μικρή σακούλα με τα πράγματά της και κοιτούσε γύρω της φοβισμένη.
Ήταν 78 ετών, δεν άκουγε καλά, περπατούσε αργά και έδειχνε τόσο αδύναμη, που πολλές κρατούμενες γύριζαν και την κοιτούσαν με έκπληξη.
Μετά τις διαδικασίες εισαγωγής, ένας φύλακας οδήγησε τη γυναίκα στο κελί της, της έδειξε το κρεβάτι της και την προειδοποίησε ότι σε λίγα λεπτά οι κρατούμενες θα έβγαιναν στην αυλή.
Η ηλικιωμένη έγνεψε σιωπηλά. Δεν ήξερε ακόμη ότι κάποιος ήδη την παρακολουθούσε.
Στην αυλή της φυλακής υπήρχε μια γυναίκα με το παρατσούκλι Ξυράφι. Σχεδόν όλες οι κρατούμενες τη φοβούνταν. Ήταν μεγαλόσωμη, δυνατή και το πρόσωπο και τα αυτιά της ήταν γεμάτα piercing. Συνήθως είχε συνεχώς δίπλα της δύο γυναίκες που έκαναν ό,τι τους έλεγε.
Όταν το Ξυράφι είδε τη νεοφερμένη, χαμογέλασε ειρωνικά.
— Κοιτάξτε ποια μας έφεραν.
Οι φίλες της γέλασαν.
Η ηλικιωμένη προσπάθησε να περάσει από δίπλα τους, αλλά το Ξυράφι έκανε ένα βήμα στο πλάι και της έκλεισε τον δρόμο.
— Πού πας, γιαγιά;
Η γυναίκα σταμάτησε.
— Θέλω απλώς να καθίσω.
— Πρώτα δείξε μας τι έφερες.
Η ηλικιωμένη έσφιξε ακόμη περισσότερο τη σακούλα πάνω της.
— Εδώ είναι μόνο τα πράγματά μου.
— Ε, λοιπόν, θα δούμε τι πράγματα είναι αυτά.
Μία από τις γυναίκες προσπάθησε να της αρπάξει τη σακούλα, αλλά η ηλικιωμένη, απροσδόκητα, την κράτησε σφιχτά και με τα δύο χέρια.
— Σας παρακαλώ, μην το κάνετε.
Το Ξυράφι γέλασε.
— Ακούσατε; Τώρα μας δίνει και διαταγές.
— Δεν σας έχω κάνει τίποτα — είπε σιγανά η ηλικιωμένη.
— Δεν μας νοιάζει.
Το Ξυράφι τής άρπαξε απότομα τη σακούλα από τα χέρια και άδειασε το περιεχόμενό της κατευθείαν στο έδαφος. Στην άσφαλτο έπεσαν μια χτένα, μερικές φωτογραφίες, ένα παλιό μαντίλι και ένα μικρό κουτάκι.
Οι γυναίκες άρχισαν να γελούν.
— Αυτό είναι όλο; Χάσαμε τόσο χρόνο γι’ αυτά τα σκουπίδια;
Η ηλικιωμένη έσκυψε για να μαζέψει τα πράγματά της, αλλά μία από τις κρατούμενες κλώτσησε μια φωτογραφία και την έστειλε πιο μακριά.
— Σύρσου, γιαγιά, πήγαινε να την πάρεις.
Μερικές κρατούμενες που βρίσκονταν εκεί κοντά παρακολουθούσαν όσα συνέβαιναν, αλλά καμία δεν επενέβαινε. Όλες γνώριζαν το Ξυράφι και καταλάβαιναν πολύ καλά ότι όποια ανακατευόταν εκεί που δεν την έσπερναν, θα ήταν η επόμενη στη θέση της ηλικιωμένης.
Η ηλικιωμένη γυναίκα σήκωσε σιωπηλά τη φωτογραφία.
Όταν όμως προσπάθησε να σηκωθεί, το Ξυράφι την έσπρωξε από τον ώμο. Η ηλικιωμένη έχασε την ισορροπία της και έπεσε στα γόνατα.
Οι γυναίκες γέλασαν ξανά.
— Μήπως η θέση σου δεν είναι καν εδώ, αλλά σε γηροκομείο;
Η ηλικιωμένη προσπάθησε να σηκωθεί, αλλά μία από αυτές την έσπρωξε ξανά και αυτή τη φορά η γυναίκα έπεσε στο έδαφος.
— Φτάνει, σας παρακαλώ — ικέτεψε.
Αυτό όμως τις διασκέδασε ακόμη περισσότερο.
Το Ξυράφι την άρπαξε από τα ρούχα και την ανάγκασε να σηκωθεί, και στη συνέχεια τη χαστούκισε στο πρόσωπο.
— Εδώ θα κάνεις ό,τι σου λέω εγώ.
Η ηλικιωμένη άρχισε να κλαίει. Κάλυψε το κεφάλι της με τα χέρια της, ενώ οι γυναίκες άρχισαν να τη σπρώχνουν από όλες τις πλευρές και μία από αυτές τη χτύπησε αρκετές φορές στην πλάτη.
Κανείς δεν επενέβαινε. Όλοι φοβόντουσαν. Αλλά ακριβώς εκείνη τη στιγμή συνέβη κάτι τόσο σοκαριστικό, που όλοι πάγωσαν από την έκπληξη 😳🤯 Η συνέχεια της ιστορίας βρίσκεται στο πρώτο σχόλιο 👇👇
Για την ακρίβεια, σχεδόν κανείς. Κοντά στον μακρινό τοίχο καθόταν μια νεαρή κοπέλα, την οποία σχεδόν κανείς δεν πρόσεχε μέσα στη φυλακή.
Είχε βρεθεί εκεί μερικούς μήνες νωρίτερα και όλο αυτό το διάστημα σχεδόν δεν είχε μιλήσει με κανέναν. Στις ώρες προαυλισμού καθόταν πάντα μόνη της, δεν ανακατευόταν σε καβγάδες, δεν μιλούσε άσχημα σε κανέναν και ακόμη κι όταν άλλες κρατούμενες προσπαθούσαν να της μιλήσουν, απαντούσε με λίγες λέξεις και έφευγε.
Πολλές τη θεωρούσαν παράξενη, ενώ κάποιες πίστευαν ακόμη και ότι απλώς φοβόταν υπερβολικά τη φυλακή.
Εκείνη την ημέρα η κοπέλα καθόταν επίσης μόνη της και στην αρχή απλώς παρακολουθούσε όσα συνέβαιναν.
Όταν όμως το Ξυράφι έσπρωξε ξανά την ηλικιωμένη στο έδαφος και σήκωσε το χέρι της για να τη χτυπήσει άλλη μία φορά, η κοπέλα σηκώθηκε αργά.
Πλησίασε και είπε ήρεμα:
— Αφήστε την ήσυχη.
Ξαφνικά, στην αυλή επικράτησε σιωπή.
Το Ξυράφι κοίταξε την κοπέλα για μερικά δευτερόλεπτα και μετά γέλασε.
— Σε μένα μιλάς τώρα;
— Σε σένα.
Οι φίλες του Ξυραφιού αντάλλαξαν βλέμματα.
— Και τι θα κάνεις αν δεν την αφήσω ήσυχη;
Η κοπέλα δεν απάντησε.
Απλώς πλησίασε την ηλικιωμένη και τη βοήθησε να σηκωθεί.
Το Ξυράφι άρπαξε την κοπέλα από τον ώμο και την γύρισε απότομα προς το μέρος της.
Αλλά μόλις λίγα δευτερόλεπτα αργότερα συνέβη κάτι που κανείς στην αυλή δεν περίμενε.
Η κοπέλα άρπαξε το χέρι της, απελευθερώθηκε με μία γρήγορη κίνηση και έσπρωξε το Ξυράφι προς τα πίσω.
Εκείνη μετά βίας κατάφερε να κρατηθεί όρθια.
Το χαμόγελο εξαφανίστηκε από το πρόσωπό της.
Η κοπέλα την κοίταξε ξανά κατευθείαν στα μάτια.
— Είπα, άφησέ την ήσυχη.
Αυτή τη φορά, για κάποιο λόγο, το Ξυράφι έμεινε σιωπηλό.
Απλώς κοίταξε θυμωμένα την κοπέλα, διέταξε τις φίλες της να φύγουν και πέταξε:
— Αυτό δεν τελείωσε εδώ.
Όταν έφυγαν, η κοπέλα μάζεψε τα σκορπισμένα πράγματα της ηλικιωμένης και της επέστρεψε τη σακούλα.
— Ευχαριστώ, κορίτσι μου — ψιθύρισε η ηλικιωμένη γυναίκα. — Αλλά τώρα εξαιτίας μου θα έχεις προβλήματα.
Για πρώτη φορά έπειτα από πολλούς μήνες, η κοπέλα χαμογέλασε ελαφρά.
— Προβλήματα έχω έτσι κι αλλιώς.
Από εκείνη την ημέρα, τις έβλεπαν σχεδόν πάντα μαζί.
