Αυτές οι σιαμαίες αδελφές γεννήθηκαν το 2000 και ήταν ενωμένες από το στήθος μέχρι τη λεκάνη. Είχαν δύο κορμούς, αλλά κοινά εσωτερικά όργανα 😱 Όταν τα κορίτσια ήταν επτά μηνών, οι γιατροί αποφάσισαν να τις χωρίσουν. Η χειρουργική επέμβαση διάρκειας 31 ωρών ήταν επιτυχής και και οι δύο αδελφές επέζησαν 😍
Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι μία από τις αδελφές έγινε πρόσφατα μητέρα 💖 Θέλετε να δείτε πώς είναι οι αδελφές 25 χρόνια μετά τον χωρισμό τους; Οι φωτογραφίες πριν/μετά βρίσκονται στο πρώτο σχόλιο 👇👇
Η Τσάριτι και η Κάθλιν Λίνκολν γεννήθηκαν στις 21 Φεβρουαρίου 2000 στο Σιάτλ. Η περίπτωσή τους ήταν εξαιρετικά σπάνια: τα κορίτσια ήταν ενωμένα από το στήθος μέχρι τη λεκάνη. Είχαν δύο κορμούς, αλλά κοινά εσωτερικά όργανα – ήπαρ, έντερο και πυελικά όργανα.
Επιπλέον, ένα τρίτο, υποανάπτυκτο πόδι ήταν προσαρτημένο στο σώμα τους, το οποίο δεν μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν.
Η γέννηση των διδύμων ήταν μια δοκιμασία για την οικογένεια. Οι γιατροί κατάλαβαν αμέσως: για να δώσουν στα κορίτσια μια ευκαιρία για μια φυσιολογική ζωή, έπρεπε να τις χωρίσουν.
Ωστόσο, η επέμβαση ήταν εξαιρετικά επικίνδυνη, τόσο λόγω της πολύπλοκης ανατομίας όσο και λόγω της ηλικίας των ασθενών.
Όταν η Τσάριτι και η Κάθλιν ήταν περίπου επτά μηνών, μια ομάδα τριάντα ειδικών στο Παιδιατρικό Νοσοκομείο του Σιάτλ αποφάσισε να κάνει ένα βήμα που θα έμπαινε στην ιστορία.
Για 31 ώρες, χειρουργοί, ορθοπεδικοί, ουρολόγοι και αναισθησιολόγοι εργάστηκαν για να χωρίσουν τις αδελφές, να αποκαταστήσουν τα όργανα και να κατανείμουν τους ιστούς.
Κάθε κορίτσι έλαβε από ένα πόδι και έναν ξεχωριστό εντερικό σωλήνα. Το αποτέλεσμα ήταν επιτυχές: και οι δύο επέζησαν και άρχισαν σταδιακά να αναρρώνουν.
Μετά την επέμβαση, η ζωή τους δεν ήταν εύκολη. Χρειάστηκαν πολλές διαδικασίες αποκατάστασης, ιατρική παρακολούθηση και συνεχής στήριξη από τους γονείς.
Ωστόσο, οι αδελφές μεγάλωσαν, πήγαν σχολείο και μπόρεσαν να προσαρμοστούν. Στην εφηβεία τους ζούσαν σχεδόν μια κανονική ζωή, παρά τους περιορισμούς που άφησε η επέμβαση.
Το 2021 ήταν ιδιαίτερα συμβολικό. Η Τσάριτι, πλέον ενήλικη, γέννησε την κόρη της Αλόρα στο ίδιο νοσοκομείο του Σιάτλ όπου είκοσι χρόνια νωρίτερα είχαν χωριστεί εκείνη και η αδελφή της.
Επιπλέον, στην ιατρική της ομάδα ήταν ξανά ο Δρ Τζον Βάλντχαουζεν, ο χειρουργός που συμμετείχε στην αποφασιστική επέμβασή τους.
