Στο γυμναστήριο, ένας νεαρός προπονητής μου φώναξε και προσπάθησε να με διώξει από την προπόνηση μόνο και μόνο επειδή ήμουν με το μωρό μου: αλλά εκείνη τη στιγμή συνέβη κάτι απροσδόκητο 😱😱
Είμαι μητέρα μόνη. Το μωρό μου είναι μόλις μερικών μηνών και, μετά τη γέννα, το σώμα μου έχει αλλάξει πολύ. Ήξερα ότι αν δεν άρχιζα να φροντίζω τον εαυτό μου, θα κατέρρεα πολύ γρήγορα. Γι’ αυτό, δύο μήνες μετά τη γέννηση του γιου μου, πήρα την απόφαση να πάω σε ένα κέντρο γυμναστικής.
Αλλά επειδή δεν έχω βοήθεια και το μωρό χρειάζεται συνεχώς φροντίδα, κάποιες φορές ήμουν αναγκασμένη να τον παίρνω μαζί μου στις προπονήσεις.
Στην ομάδα τα κορίτσια έδειχναν κατανόηση: πότε-πότε κάποια έπαιρνε το καρότσι ή έπαιζε με το μωρό, όσο εγώ προσπαθούσα να κάνω έστω λίγες ασκήσεις. Η υποστήριξή τους ήταν ανεκτίμητη για μένα.
Μια μέρα όμως συνέβη κάτι δυσάρεστο. Κρατούσα τον γιο μου στην αγκαλιά και προσπαθούσα να κάνω μερικά ελαφρά καθίσματα, όταν εκείνος άρχισε να κλαίει. Προσπάθησα να τον ηρεμήσω — τον κούναγα, τον έσφιγγα πάνω μου, του ψιθύριζα — αλλά δεν σταματούσε.
Εκείνη τη στιγμή πλησίασε ένας από τους προπονητές. Ένας ψηλός, μυώδης άντρας με στενό σορτσάκι και συνοφρυωμένο πρόσωπο.
— Ως πότε θα συνεχιστεί αυτό; — άρχισε να υψώνει τη φωνή του. — Κάθε μέρα τα ίδια! Γιατί τον φέρνεις εδώ; Θέλεις να μείνεις μαζί του; Μείνε στο σπίτι, αλλά μην ενοχλείς τους άλλους!
Τα έχασα. Έσφιξα τον γιο μου στο στήθος και ένιωσα τα δάκρυα να κυλούν στα μάγουλά μου.
— Συγγνώμη… είναι απλώς ακόμα τόσο μικρός, — απάντησα χαμηλόφωνα.
— Δε με νοιάζει! Ίσως πρέπει να γράψουμε με τεράστια γράμματα στην είσοδο: «Απαγορεύεται η είσοδος με παιδιά και σκύλους»!
Κατέβασα το κεφάλι, έτοιμη να γυρίσω και να φύγω. Αλλά ακριβώς εκείνη τη στιγμή συνέβη κάτι απροσδόκητο 😱😱 Συνέχεια στο πρώτο σχόλιο 👇👇
Δίπλα μου ήταν μια κοπέλα από την ομάδα μας. Σηκώθηκε απότομα και στάθηκε ανάμεσα σε μένα και σ’ εκείνον τον άντρα.
— Ε, ψιτ! — η φωνή της ακούστηκε αποφασιστική. — Δεν έχεις δικαίωμα να της μιλάς έτσι. Είναι μωρό! Κλαίει — αυτό είναι φυσιολογικό. Όλες το καταλαβαίνουμε, μόνο εσύ φωνάζεις λες κι έκανε κάτι τρομερό.
Ο προπονητής στραβομουτσούνιασε:
— Τότε ας μείνει στο σπίτι, αντί να ενοχλεί!
— Όχι. — Η κοπέλα δεν υποχώρησε. — Έχεις ιδέα τι περνάει μια γυναίκα μετά τον τοκετό; Πώς αλλάζει το σώμα της και πόσο σημαντικό είναι να επιστρέψει στη γυμναστική; Ντροπιάζεις αυτό το γυμναστήριο. Και θα φροντίσω να μάθει η διεύθυνση πώς μιλάς στους πελάτες.
Και πράγματι έκανε καταγγελία. Λίγες μέρες αργότερα έμαθα ότι ο άντρας αυτός απολύθηκε.
Αλλά ξέρετε, η αμφιβολία έμεινε. Μήπως έφταιγα εγώ; Μήπως πραγματικά έπρεπε να μείνω στο σπίτι και να μην ενοχλώ κανέναν;
