Η πεθερά και ο πρώην σύζυγος πήγαιναν με σίγουρο βήμα προς το δικαστήριο, ελπίζοντας να πάρουν από τη νύφη το διαμέρισμά της· αλλά μόλις ο δικαστής είδε τη νεαρή γυναίκα, κυριολεκτικά γούρλωσε τα μάτια από την έκπληξη 😨😱
Η πεθερά και ο πρώην σύζυγος εδώ και καιρό έτρεφαν την ίδια σκέψη — να πάρουν το διαμέρισμα από τη νύφη με κάθε κόστος. Το σπίτι το είχε κληρονομήσει από τους γονείς της, και η ιδέα ότι «μια ξένη ζει έτοιμη και βολεμένη» τρέλαινε την πεθερά.
Κάποια μέρα ο πρώην σύζυγος, κρατώντας την πόρτα, σχεδόν έσκυψε απειλητικά πάνω της:
— Άκου προσεκτικά. Υπέγραψε αυτά τα χαρτιά με το καλό, — η φωνή του ήταν χαμηλή αλλά απειλητική. — Θα σου δώσω χρήματα για ένα ενοικιαζόμενο σπίτι. Ξέρεις πολύ καλά ότι αυτό το σπίτι ανήκει σε μένα και στη μητέρα μου.
Εκείνη τον κοίταξε ήρεμα, παρόλο που μέσα της έτρεμε.
— Όχι. Δεν θα υπογράψω τίποτα.
Εκείνος στραβομουτσούνιασε:
— Τότε θα τα πούμε στο δικαστήριο.
Η πεθερά παρενέβη — με ένα δηλητηριώδες χαμόγελο, λες και όλα είχαν ήδη κριθεί:
— Στο δικαστήριο όλα θα μπουν στη θέση τους. Δεν φαντάζεσαι καν τι έγγραφα έχουμε ετοιμάσει.
Για μήνες μάζευαν το ψέμα κομμάτι κομμάτι: πλαστογράφησαν αποδείξεις, έφτιαξαν ψεύτικες δηλώσεις, προσπάθησαν ακόμη και να πλαστογραφήσουν την υπογραφή της. Πίστευαν ότι όλα ήταν τέλεια — πως αρκούσε να δώσουν τον φάκελο στο δικαστήριο και το διαμέρισμα θα αναγνωριζόταν αμέσως ως δικό τους.
Και ήρθε η μέρα της δίκης.
Η πεθερά, ντυμένη με το «επίσημο» φόρεμά της, χάιδευε νευρικά το χερούλι της τσάντας της. Ο γιος της καθόταν δίπλα της, γεμάτος αυτοπεποίθηση και κακεντρέχεια.
— Χα! — ψιθύρισε η πεθερά, σκύβοντας προς το μέρος του. — Σε μία ώρα αυτό το σπίτι θα είναι δικό μας. Ο δικαστής είναι με το μέρος μας, τα έχω κανονίσει όλα.
Αντάλλαξαν ένα βλέμμα, βέβαιοι ότι η νίκη ήταν δική τους.
Όταν ο δικαστής μπήκε στην αίθουσα, έριξε μια συνηθισμένη ματιά προς την πλευρά των εναγόντων — όπου κάθονταν η πεθερά και ο γιος της, χαμογελώντας ειρωνικά. Αλλά μόλις το βλέμμα του πέρασε στη νεαρή γυναίκα — την εναγόμενη — σταμάτησε απότομα, έβγαλε αργά τα γυαλιά του και ψιθύρισε σχεδόν:
— Θεέ μου… εσύ είσαι.
Στην αίθουσα έπεσε νεκρική σιωπή. 😱😱 Συνέχεια στο πρώτο σχόλιο 👇👇
Η πεθερά συνοφρυώθηκε:
— Συγγνώμη… γνωριζόμαστε;
Αλλά ο δικαστής κοιτούσε μόνο τη νεαρή γυναίκα, σαν να μην πίστευε ότι τη βλέπει εκεί.
Η νεαρή γυναίκα, λίγο αμήχανη, έγνεψε καταφατικά:
— Ναι… έχουμε να ιδωθούμε πολύ καιρό.
Η πεθερά πετάχτηκε:
— Και τι είναι αυτή για σας; Κάποια συγγενής;
Ο δικαστής αναστέναξε και η φωνή του έγινε ψυχρή, επίσημη:
— Όχι. Είναι η κοπέλα του γιου μου, η ίδια κοπέλα που ο γιος σας εξαπάτησε και παράτησε πριν από δύο χρόνια, οδηγώντας την σε νευρικό κλονισμό.
Η πεθερά χλώμιασε. Ο πρώην σύζυγος σχεδόν πετάχτηκε όρθιος:
— Τ-τι; Αυτό δεν έχει σχέση με την υπόθεση!
Ο δικαστής στράφηκε απότομα προς το μέρος του:
— Και βέβαια έχει. Γιατί γνωρίζω όλες τις λεπτομέρειες αυτής της ιστορίας.
Χτύπησε το στυλό στο τραπέζι:
— Και τώρα αυτή η προσπάθεια να πάρετε το σπίτι μιας γυναίκας. Στα χέρια σας έχετε πλαστά έγγραφα. Τα ξέρω όλα.
Σήκωσε ένα από τα χαρτιά από το πάτωμα — η υπογραφή ήταν τόσο στραβή που η πλαστογραφία ήταν ολοφάνερη.
— Πραγματικά νομίζατε ότι δεν θα το καταλάβω;
Ο πρώην σύζυγος προσπάθησε να απαντήσει, αλλά ο δικαστής τον διέκοψε:
— Από αυτή τη στιγμή η συνεδρίαση λήγει. Και τα έγγραφά σας θα διαβιβαστούν στην εισαγγελία. Αντιμετωπίζετε έως και πέντε χρόνια φυλάκισης.
Η νεαρή γυναίκα έμεινε άναυδη — δεν περίμενε ποτέ ότι ο κόσμος είναι τόσο μικρός.
Η πεθερά έκρυψε το πρόσωπό της με τα χέρια. Ο γιος της κυριολεκτικά κατέρρευσε στην καρέκλα.
Και ο δικαστής είπε ήρεμα στη νεαρή γυναίκα:
— Δεν θα ξαναπέσεις ποτέ σε τέτοιες παγίδες. Θα φροντίσω προσωπικά να μην σε ενοχλήσει κανείς.
